Page 215 - คู่มือการพัฒนาที่ดินสำหรับหมอดินอาสาและเกษตรกร
P. 215
ห้องสมุดกรมพัฒนาที่ดิน
ระยะเวลาการท่วมขังของน้ำ อุณหภูมิดิน คุณภาพ และปริมาณวัสดุอินทรีย์ของพืชปุ๋ยสด ปริมาณไนโตรเจนในดิน
และการจัดการน้ำหลังการไถกลบพืชลงดิน (Nagarajah, 1987)
ภาพแสดงระบบการปลูกพืชแซม
10.3.3 ระบบการปลูกพืชเป็นแถบ (Strip cropping)
การปลูกพืชเป็นแถบ หมายถึง การปลูกพืชแบบที่มีระยะปลูกชิดและห่างเป็นแถบสลับกัน
ขวางความลาดเทของพื้นที่ตามแนวระดับหรือไม่เป็นไปตามแนวระดับก็ได้ เป็นแนวทางการปฏิบัติตาม
มาตรการอนุรักษ์ดินและน้ำ เพื่อลดปริมาณการเคลื่อนย้ายหน้าดิน และลดอัตราการไหลบ่าของน้ำฝน
ผ่านพื้นที่เพาะปลูกตามแนวความลาดเท เพื่อปรับปรุงบำรุงดิน เพื่อลดความเสียหายของพืชที่ปลูก และลดการ
ระบาดของโรคและแมลง ซึ่งแบ่งเป็น 4 แบบ คือ 1) การปลูกพืชสลับเป็นแถบไปตามแนวระดับ 2) การปลูก
พืชสลับเป็นแถบตามท้องไร่ 3) การปลูกพืชสลับเป็นแถบขวางทางลม และ 4) การปลูกพืชตามแก้แถบ
การใช้พืชวงศ์ถั่วในระบบการปลูกพืชเป็นแถบ มีแนวทางการปฏิบัติได้เช่นเดียวกับระบบการปลูกพืช
แซม ทั้งหลักการพิจารณาเลือกพืชนำมาปลูก การปลูกพืชสลับเป็นแถบขวางความลาดเทระหว่างพืชที่มีลำต้น
ตั้งตรง ซึ่งเป็นพืชหลัก หรือเป็นพืชเศรษฐกิจ ซึ่งเป็นรายได้หลักของครอบครัว และพืชวงศ์ถั่วที่มีลักษณะลำต้น
เลื้อย หรือทรงต้นเตี้ยช่วยปกคลุมผิวหน้าดินอย่างแน่นทึบ ซึ่งอาจใช้พืชวงศ์ถั่วอาหารสัตว์ พืชวงศ์ถั่วที่มี
ลักษณะลำต้นเลื้อยปลูกเป็นแถบพืชคลุมดิน ซึ่งจะช่วยฟื้นฟูสมบัติกายภาพ เคมี และชีวภาพของดิน ทำให้
อินทรียวัตถุในดินเพิ่มขึ้น มีโครงสร้างดินที่ดีขึ้น
ภาพแสดงระบบการปลูกพืชเป็นแถบ
คู่มือการพัฒนาที่ดินส�าหรับหมอดินอาสาและเกษตรกร 187
กรมพัฒนาที่ดิน
