Page 136 - การกักเก็บคาร์บอนในดินตัวแทนหลักภาคตะวันออกเฉียงเหนือ
P. 136
ห้องสมุดกรมพัฒนาที่ดิน
124
ในช่วงหลังของการสลายตัวอาจเกิดได้ล่าช้าทั้งนี้ส่วนหนึ่งอาจเป็นผลมาจากดินมีความชื้นเพิ่มมากขึ้น
จนกระทั่งเกิดสภาพดินนาน้ าแช่ขังท าให้กิจกรรมของจุลินทรีย์ชะงักและล่าช้าได้
ภาพที่ 5.13 รูปแบบและอัตราการสลายตัวของตอซังข้าวที่มีการจัดการต่างกัน
ปริมาณการปลดปล่อยก๊าชคาร์บอนไดออกไซด์ภายใต้การจัดการตอซังข้าวนั้นมี
ความสัมพันธ์กับองค์ประกอบทางเคมีของตอซังโดยมีสหสัมพันธ์ในทางลบกับปริมาณลิกนิน และ
โพลีฟีนอล (โดยเฉพาะในสัปดาห์ที่ 3 - 8) และมีสหสัมพันธ์ทางบวกกับปริมาณเซลลูโลส (โดยเฉพาะ
ช่วงแรกของการสลายตัวในสัปดาห์ที่ 1 - 2) (r= 0.956 - 0.85) แต่หลังจากนั้นพบสหสัมพันธ์ในทางลบ
อาจสัมพันธ์ไปกับปริมาณความชื้นในดินที่เพิ่มขึ้นที่อาจส่งผลต่อกิจกรรมของจุลินทรีย์ในดิน
ภาพที่ 5.14 การปลดปล่อยก๊าชคาร์บอนไดออกไซด์ในดินหลังการจัดการตอซังข้าว
(Error bar ในแนวตั้งแสดงค่า SED)
