Page 41 - การกักเก็บคาร์บอนในดินตัวแทนหลักภาคตะวันออกเฉียงเหนือ
P. 41
ห้องสมุดกรมพัฒนาที่ดิน
29
บทที่ 3
ข้อมูลทั่วไป
3.1 ที่ตั้งและอำณำเขต
ภาคตะวันออกเฉียงเหนือของประเทศไทยมีพื้นที่ประมาณ 105.5 ล้านไร่ หรือประมาณ 1 ใน 3
ของประเทศ โดยตั้งอยู่ระหว่างเส้นรุ้งที่ 14 ถึง 19 องศาเหนือ และเส้นแวงที่ 101 ถึง 106 องศา
ตะวันออก ประกอบด้วยจังหวัดกาฬสินธุ์ ขอนแก่น ชัยภูมิ นครพนม นครราชสีมา บึงกาฬ บุรีรัมย์
มหาสารคาม มุกดาหาร ยโสธร ร้อยเอ็ด เลย สกลนคร สุรินทร์ ศรีสะเกษ หนองคาย หนองบัวล าภู
อุดรธานี อุบลราชธานี และอ านาจเจริญ รวม 20 จังหวัด มีเนื้อที่ 105,533,963 ไร่ และมีอาณาเขตติดต่อ
(ภาพที่ 3.1) ดังนี้
ทิศเหนือ และทิศตะวันออก ติดต่อกับสาธารณรัฐประชาธิปไตยประชาชนลาว
ทิศตะวันตก ติดต่อกับภาคกลาง และภาคเหนือของประเทศไทย
ทิศใต้ ติดต่อกับภาคตะวันออกของประเทศไทยและราชอาณาจักรกัมพูชา
3.2 ลักษณะภูมิประเทศ
ภูมิประเทศมีลักษณะเป็นที่ราบสูงที่แยกตัวจากบริเวณภูเขาสูงภาคเหนือและที่ราบภาคกลาง
อย่างชัดเจน มีความสูงประมาณ 130 - 250 เมตร จากระดับทะเลปานกลาง ทางด้านตะวันตกสูง
ประมาณ 200 เมตร ทางเหนือและตะวันออกมีความสูงน้อยกว่า 150 เมตร ส่วนทางใต้บริเวณความสูง
ของภูเขาด้านชันเฉลี่ย 500 เมตร แต่อาจสูงถึง 700 เมตรในบางแห่ง สภาพพื้นที่ส่วนใหญ่เป็นที่ราบสลับ
กับที่ดอนแบบลูกคลื่นลอนลาด พื้นที่ลาดต่ าไปทางทิศตะวันออกเฉียงใต้ มีทิวเขาเพชรบูรณ์และทิวเขาดง
พญาเย็นเป็นขอบชันด้านตะวันตก และมีทิวเขาสันก าแพงและทิวเขาพนมดงรักเป็นขอบชันทางด้านใต้
ส่วนพื้นที่ตอนกลางของภาคมีทิวเขาภูพานวางตัวทอดยาว แบ่งภาคออกเป็น 2 แอ่ง คือ บริเวณตอน
เหนือ-แอ่งรับน้ าสกลนคร อยู่ในเขตพื้นที่จังหวัดสกลนคร นครพนม หนองคาย มุกดาหาร และอุดรธานี
มีแม่น้ าสายหลัก ได้แก่ แม่น้ าโขง ศรีสงคราม ล าน้ าอูน และล าน้ าสาขาต่างๆ และบริเวณตอนใต้ - แอ่งรับ
น้ าโคราช มีแม่น้ าสายหลัก ได้แก่ แม่น้ าชี มูล น้ าพอง น้ าเชิญ และล าน้ าสาขา ประกอบไปด้วยพื้นที่ของ
จังหวัดนครราชสีมา ชัยภูมิ สุรินทร์ บุรีรัมย์ ศรีสะเกษ อุบลราชธานี ร้อยเอ็ด ยโสธร มหาสารคาม
ขอนแก่น และกาฬสินธุ์
