Page 11 - การประเมินคุณภาพดินและสมรรถนะความอุดมสมบูรณ์เพื่อเพิ่มผลิตภาพและลดความเสื่อมโทรมของทรัพยากรดินพื้นที่ลุ่มน้ำภาคกลางของประเทศไทย
P. 11

ห้องสมุดกรมพัฒนาที่ดิน






                  ในชวงเวลาคอนขางสั้น ภายใตการปฏิบัติเพื่อการผลิตพืชในระบบการเกษตรที่ยั่งยืน (พิบูลย, 2554) วิธีการวัด
                  คุณภาพดินในปจจุบันมีความสัมพันธโดยตรงกับลักษณะของดินที่มีลักษณะที่แตกตางกัน เชน คุณสมบัติ
                  ของดินหรือตัวชี้วัดที่มีลักษณะเฉพาะเจาะจงที่สามารถใชเปนตัวแทนของลักษณะดิน (Gregorich and

                  Carter, 1997)

                      2.1.3 ตัวชี้วัดคุณภาพดิน (Soil quality indicator)


                            สมบัติของดินมีความสัมพันธกับกระบวนการทางฟสิกส เคมี และชีวภาพ ซึ่งปกติแลวเปนการยากที่
                  จะวัดอัตราของกระบวนการเหลานี้โดยตรงเพื่อประเมินคุณภาพของดิน แตสามารถวัดสมบัติของดินเฉพาะ
                  อยางที่บงชี้ถึงอัตราของกระบวนการเหลานั้น โดยสมบัติของดินที่ใชวัดเพื่อประเมินคุณภาพดินจะเรียกวา

                  ตัวชี้วัดคุณภาพดิน การเลือกใชสมบัติของดินเปนตัวชี้วัดเพื่อประเมินคุณภาพดินนั้น ขึ้นอยูกับเปาหมายของ
                  การจัดการดินในการใชที่ดิน โดยสมบัติทางกายภาพ เคมี และชีวภาพของดินหลายประการ สามารถกำหนด
                  เปนตัวชี้วัดคุณภาพดินและใชในการกำหนดดัชนีคุณภาพดินสำหรับประเมินคุณภาพดินได (Gregorich and
                  Carter, 1997)

                            นอกจากนี้ สำนักงานคณะกรรมการพิเศษเพื่อประสานงานโครงการอันเนื่องมาจากพระราชดำริได

                  กำหนดตัวชี้วัด สำหรับใชประเมินการเปลี่ยนแปลงคุณภาพดินในพื้นที่โครงการศูนยศึกษาการพัฒนาอัน
                  เนื่องมาจากพระราชดำริ (คณะทำงานบริหารการจัดทำตัวชี้วัดโครงการอันเนื่องมาจากพระราชดำริ, 2552)
                  โดยกำหนดสมบัติของดินที่ใชเปนตัวชี้วัดเพื่อประเมินการเปลี่ยนแปลงคุณภาพดิน ไดแก 1) สมบัติทางกายภาพ
                  ประกอบดวย ความหนาของชั้นดินบน ความรวนซุยของชั้นดินบน ความชื้นของดิน และการกรอนของดิน

                  2) สมบัติทางเคมี ประกอบดวย ปฏิกิริยาดิน สภาพการนำไฟฟา ปริมาณอินทรียคารบอน ปริมาณธาตุ
                  ฟอสฟอรัสที่เปนประโยชน ปริมาณธาตุโพแทสเซียมที่เปนประโยชน ความอิ่มตัวเบส ความจุแลกเปลี่ยน
                  แคตไอออน และปริมาณธาตุอะลูมินัมและเหล็กที่สกัดได (ในดินกรด) และ 3) สมบัติทางชีวภาพ ซึ่งยังไมมีการ
                  กำหนดดัชนีเนื่องจากยังไมมีผลการวิจัยรองรับ



                      2.1.4 การประเมินคุณภาพดิน (Soil quality assessment)

                            การประเมินคุณภาพดิน หมายถึง การวัดการเปลี่ยนแปลงสมบัติจำเพาะของดินที่เกี่ยวเนื่องกับหนาที่
                  ของดิน เพื่อใหทราบวาสมบัติจำเพาะของดินดังกลาวมีการเปลี่ยนแปลงจนสงผลกระทบตอการทำหนาที่

                  ของดินเพียงใด เปาหมายสุดทายของการประเมินคุณภาพดินคือ การทราบขอมูลที่จำเปนสำหรับการจัดการดิน
                  ใหมีผลิตภาพสูงอยางยั่งยืน (ยงยุทธ, 2557)

                            การประเมินคุณภาพดินจะเนนการผลิตพืชเปนหลัก โดยเนนไปที่การควบคุมการกรอนดินและการ
                  ลดผลกระทบของการกรอนดินตอการผลิตพืชโดยปรับปรุงดินใหมีผลิตภาพสูงขึ้น แตในระยะหลังไดขยายความ

                  สนใจการประเมินคุณภาพดินใหครอบคลุมการเกษตรที่ยั่งยืน และการปองกันการเสื่อมโทรมของทรัพยากรดิน
                  แนวคิดในการประเมินและการติดตามคุณภาพดินจึงมีขอบเขตที่กวางขวางขึ้น เนนการประเมินเพื่อการปฏิบัติ
                  ในการจัดการดินมากขึ้น และคำนึงถึงการทำหนาที่ของดินหลายๆ ดานที่เกี่ยวของกับความยั่งยืนของทรัพยากร
                  สุขภาพของคนและสัตว คุณภาพและความปลอดภัยของอาหาร ตลอดจนสิ่งแวดลอม (พิบูลย, 2554)
                  การประเมินคุณภาพดินทำไดในหลายระดับ ทั้งประเมินเพื่อทำความเขาใจคุณภาพดินและประเมินเพื่อติดตาม

                  การเปลี่ยนแปลงคุณภาพดิน ซึ่งในแตละระดับของการประเมินจะมีลักษณะหรือพารามิเตอรที่ใชเปนตัวชี้วัด
   6   7   8   9   10   11   12   13   14   15   16