Page 239 - คู่มือการพัฒนาที่ดินสำหรับหมอดินอาสาและเกษตรกร
P. 239
ห้องสมุดกรมพัฒนาที่ดิน
ขนาดเล็กกว่า 0.5 ไมครอน อาจแขวนลอยอยู่ในอากาศได้นานเป็นปี ฝุ่นละอองในบรรยากาศอาจแยกได้เป็นฝุ่น
ละอองที่เกิดขึ้นและแพร่กระจายสู่บรรยากาศจากแหล่งกำเนิดโดยตรงและฝุ่นละอองซึ่งเกิดขึ้นโดยปฏิกิริยา
ต่าง ๆ ในบรรยากาศ เช่น การรวมตัวด้วยปฏิกิริยาทางฟิสิกส์ เคมี หรือปฏิกิริยาเคมีแสง (Photochemical
reaction) ฝุ่นละอองที่เกิดขึ้นเหล่านี้จะมีชื่อเรียกต่างกันไปตามลักษณะการรวมตัวฝุ่นละออง เช่น ควัน (smoke)
ฟูม (fume) หมอกน้ำค้าง (mist) เป็นต้น ฝุ่นละอองอาจเกิดจากธรรมชาติ เช่น ฝุ่น ดิน ทราย หรือเกิดจากควัน
ดำของท่อไอเสียรถยนต์ การจราจร และโรงงานอุตสาหกรรม ฝุ่นที่ถูกสูดเข้าไปในระบบทางเดินหายใจทำให้
เกิดอันตรายต่อสุขภาพ รบกวนการมองเห็น รวมถึงทำให้สิ่งต่าง ๆ สกปรกและเสียหายได้ ในบริเวณที่พักอาศัย
มีฝุ่นละออง 30 เปอร์เซ็นต์ เกิดจากกิจกรรมของมนุษย์ ส่วนบริเวณที่อยู่อาศัยใกล้ถนนมีฝุ่นละออง 70 - 90
เปอร์เซ็นต์ เกิดจากการกระทำของมนุษย์ และพบว่าฝุ่นละอองที่มีสารตะกั่วและสารประกอบโบไมด์สูงกว่า
บริเวณนอกเมืองอันเนื่องมาจากมลพิษที่เกิดจากยานพาหนะ ฝุ่นละอองเมื่อจำแนกตามขนาดพบว่า 60
เปอร์เซ็นต์ โดยประมาณเป็นฝุ่นที่มีขนาดเล็กกว่า 10 ไมครอน ส่วนฝุ่นขนาดใหญ่อีกประมาณ 40 เปอร์เซ็นต์ ที่
เหลือเกิดจากการก่อสร้างและการฟุ้งกระจายของฝุ่นจากพื้นที่ว่างเปล่า โดยที่ฝุ่นประเภทนี้ไม่มีผลต่อสุขภาพ
มากนักเพียงแต่จะก่อให้เกิดการระคายเคืองต่อทางเดินหายใจส่วนต้น และอาจเป็นเพียงการรบกวนและ
ก่อให้เกิดความรำคาญเท่านั้น (กรมส่งเสริมคุณภาพสิ่งแวดล้อม, 2558)
ภาพแสดงขนาดของสิ่งปนเปื้อนในอากาศ
ที่มา : บริษัท แอมเวย์ (ประเทศไทย) จำกัด (2564)
จากภาพแสดงขนาดของสิ่งปนเปื้อนในอากาศ เมื่อพิจารณาขนาดของสิ่งปนเปื้อนในอากาศ
จะพบว่าเส้นผมมนุษย์มีขนาด 80 - 100 ไมครอน ซึ่งสามารถมองเห็นได้ด้วยตาเปล่า แต่ยังมีสิ่งปนเปื้อนใน
อากาศที่ไม่สามารถมองเห็นได้ด้วยตาเปล่า เช่น ละอองเกสรที่มีขนาด 30 ไมครอน ฝุ่นผงภายในบ้านที่มีขนาด
10 ไมครอน รังแคจากสัตว์ที่มีขนาด 5 ไมครอน และฝุ่นละเอียดที่มีขนาด 2.5 ไมครอน ซึ่งอาจเป็นอันตรายต่อ
สุขภาพเมื่อมีการสะสมในร่างกายเป็นเวลานาน อย่างไรก็ตาม สารมลพิษทางอากาศที่ส่งผลกระทบมากที่สุดใน
คู่มือการพัฒนาที่ดินส�าหรับหมอดินอาสาและเกษตรกร 211
กรมพัฒนาที่ดิน
