Page 122 - การกักเก็บคาร์บอนในดินตัวแทนหลักภาคตะวันออกเฉียงเหนือ

ห้องสมุดกรมพัฒนาที่ดิน
110

5.4 ปริมำณอินทรีย์คำร์บอนในดินภำยใต้กำรใช้ประโยชน์ที่ดินต่ำงกัน

จากการศึกษาปริมาณอินทรีย์คาร์บอนในดินที่มีการใช้ประโยชน์ที่ดินแตกต่างกัน โดยดินที่
คัดเลือกในการศึกษาครั้งนี้ เป็นชุดดินที่พบในภาคตะวันออกเฉียงเหนือ และมีการใช้ประโยชน์ที่ดินเพื่อ
การปลูกพืชหลากหลาย เช่น อ้อย มันส าปะหลัง ข้าวโพด เป็นต้น ชุดดินที่เลือกศึกษาจ านวน 3 ชุดดิน

ได้แก่ ชุดดินบ้านไผ่ ชุดดินจัตุรัส และชุดดินโพนพิสัย และผลการศึกษาแสดงดังรายละเอียดต่อไปนี้

5.4.1 ชุดดินบ้ำนไผ่

ชุดดินบ้านไผ่เป็นดินที่มีความอุดมสมบูรณ์ต่ า มีเนื้อดินเป็นดินทรายปนดินร่วนถึงดินร่วน
ปนทราย พบกระจายในพื้นที่ภาคตะวันออกเฉียงเหนือ ประมาณ 500,872 ไร่หรือคิดเป็นร้อยละ 0.48
ของพื้นที่ทั้งหมดของภาค (สถิระ และคณะ, 2558) ส่วนใหญ่พบในจังหวัดขอนแก่น จังหวัดมหาสารคาม
และบางส่วนในจังหวัดนครราชสีมา ชุดดินบ้านไผ่มีเนื้อดินเป็นดินทรายที่มีอนุภาคขนาดทรายสูง
โดยเฉพาะช่วงความลึก 0 - 70 เซนติเมตร (ร้อยละ 87.41 – 87.91) และที่ระดับความลึกดังกล่าวเป็น

ช่วงที่มีข้อจ ากัดต่อการเจริญเติบโตของพืช ซึ่งมีความอุดมสมบูรณ์ต่ า (Ragland and Boonpuckdee,
1987; Panichapong, 1988) การศึกษาครั้งนี้ท าการเก็บตัวอย่างดินของชุดดินบ้านไผ่ที่ปลูกมันส าปะหลัง
(9 จุดศึกษา) อ้อย (4 จุดศึกษา) และยูคาลิปตัส (2 จุดศึกษา) ดังภาพที่ 5.4

ภาพที่ 5.4 ชุดดินบ้านไผ่ที่ใช้ประโยชน์ในการปลูก ก) มันส าปะหลัง ข) อ้อย และ ค) ยูคาลิปตัส

ผลการศึกษาปริมาณอินทรีย์คาร์บอนในดินตลอดความลึก 180 เซนติเมตร ที่ใช้ปลูก
มันส าปะหลัง อ้อย และ ยูคาลิปตัส พบว่า ปริมาณอินทรีย์คาร์บอนในดินที่ปลูกมันส าปะหลัง อ้อย
ยูคาลิปตัส โดยมีค่าเฉลี่ยของแต่ละความลึกอยู่ในช่วงร้อยละ 0.07 - 0.24, 0.07 - 0.30 และ 0.07 - 0.48
ตามล าดับ (ตารางที่ 5.28) ซึ่งมีปริมาณต่ ากว่าร้อยละ 0.5