Page 176 - แผนการใช้ที่ดินลุ่มน้ำสาขาภาคใต้ฝั่งตะวันออกตอนล่าง
P. 176

4-13





                  ทางกายภาพ พบวา ดินมีความเหมาะสมเล็กนอย มีขอจํากัดเรื่องการหยั่งรากของพืช รวมถึงมีแนวโนม

                  ในการชะลางพังทลายของดินสูง

                                         แนวทางการพัฒนา

                                  1.  ดําเนินการพัฒนาแหลงน้ําขนาดเล็กในเขตพื้นที่นี้ รวมทั้งการปรับปรุง
                  ประสิทธิภาพของแหลงน้ําตามธรรมชาติ เชน เหมือง ฝาย ลําคลองสาธารณะ ใหมีการกักเก็บน้ําไดดีขึ้น

                                  2.  สงเสริมใหเกษตรกรทําการเพาะปลูกไมผลในชวงระยะที่ดินมีความชื้น

                  ที่เหมาะสมตอพืช เพราะเปนพื้นที่เกษตรกรรรมโดยอาศัยน้ําฝนเปนหลัก
                                  3.  ปรับปรุงคุณภาพของดินใหมีความอุดมสมบูรณและลักษณะทางกายภาพ

                  ของดินที่เหมาะสมสําหรับการปลูกไมผล โดยการใสปุยวิทยาศาสตรควรเลือกสูตรปุย จํานวนและระยะเวลา

                  การใสปุยใหเหมาะสมกับชนิดพืชเพื่อเพิ่มปริมาณธาตุอาหารในดิน

                                         4.  สงเสริมใหเกษตรกรในพื้นที่ปรับปรุงคุณภาพของโครงสรางดินโดยการคลุมดิน
                  เพื่อใหดินมีความชื้นและสามารถยอยสลายเพิ่มปริมาณอินทรียวัตถุในดิน

                                  5.  สงเสริมใหเกษตรกรรวมกลุมกันเพื่อพัฒนาองคความรูและสรางอํานาจ

                  การตอรองทางการตลาด ใหเกษตรกรมีความเขมแข็ง
                              2.3.3  เขตปลูกไมยืนตน (หนวยแผนที่ 234)

                                         มีพื้นที่ 41,251 ไร หรือรอยละ 4.52  ของพื้นที่ลุมน้ําสาขา ลักษณะพื้นที่

                  คอนขางราบเรียบถึงลูกคลื่นลอนลาด เปนดินทรายจัด และดินตื้น มีขอจํากัดเรื่องการระบายน้ํา ดินมี
                  ความอุดมสมบูรณตามธรรมชาติระดับต่ํา สภาพการใชที่ดิน เกษตรกรมีการปลูกไมยืนตน เชน ยางพารา

                  ปาลมน้ํามัน กาแฟ เปนตนโดยอาศัยน้ําฝนเปนหลัก จากการประเมินคุณภาพที่ดินทางกายภาพ

                  พบวา ดินมีความเหมาะสมเล็กนอยโดยมีขอจํากัดเรื่องความเปนประโยชนของธาตุอาหารและ
                  ขาดความชุมชื้นที่เปนประโยชนตอพืช

                                         แนวทางการพัฒนา

                                         1.  หนวยงานที่เกี่ยวของเรื่องการจัดการน้ําควรพัฒนาแหลงน้ําขนาดเล็ก

                  ในพื้นที่รวมถึงปรับปรุงประสิทธิภาพของแหลงน้ําตามธรรมชาติ เชน เหมือง ฝาย ใหสามารถกักเก็บน้ํา
                  ไดดีขึ้น

                                         2.  สงเสริมใหเกษตรกรปลูกไมยืนตน ใหเหมาะสมกับชวงระยะที่ดินมีความชื้น

                  เหมาะสมตอพืช คือ ระหวางเดือนเมษายนถึงเดือนพฤศจิกายน

                                         3.  ควรปรับปรุงคุณภาพของดินใหมีความอุดมสมบูรณโดยใชปุยวิทยาศาสตร
                  รวมกับปุยอินทรีย ตามความเหมาะสมของคุณภาพดิน








                  แผนการใชที่ดินลุมน้ําสาขาภาคใตฝงตะวันออกตอนลาง
   171   172   173   174   175   176   177   178   179   180   181