Page 49 - ข้าวขาวดอกมะลิ 105 อินทรีย์ในพื้นที่นำร่องจังหวัดสุรินทร์ สนับสนุนวาระแห่งชาติการใช้ปุ๋ยชีวภาพ

40

2.1 ขาดการทําวิจัยที่มีระบบจากการขาดการสนับสนุนของภาครัฐ และ

ขาดนักวิทยาศาสตรที่มีความสนใจดานสิ่งแวดลอม

2.2 ระดับการศึกษาของเกษตรกรสวนใหญอยูในระดับต่ํา การพัฒนาระบบการผลิต

ของเกษตรกรเองจึงมักเปนการลองผิดลองถูก และขาดการบันทึกขอมูล

ฟารมที่ถูกตอง

2.3 ความซับซอนของระบบการผลิตแบบเกษตรอินทรียทําใหมาตรฐานฟารม

อินทรียสูงกวาการผลิตในฟารมทั่วไป และการพัฒนาเกษตรกรเพื่อรองรับ

บรรทัดฐานเกษตรอินทรียตองใชเวลาและการถายทอดองคความรูที่มากกวา
การผลิตทั่วไป

3) รูปแบบประเพณีการดําเนินนโยบายของรัฐ ความแตกตางของรูปนโยบายสินคา
เกษตรไทยที่เปนขอจํากัดในการพัฒนาดานเกษตรอินทรียสามารถพิจารณาไดดังนี้

3.1 การดําเนินการแกไขปญหาอุปทานสวนเกินของผลผลิตเกษตรดวยการ
สรางอุปสงคเทียม หรือการพึ่งพาการขยายตลาดตางประเทศ ทําใหแนวทาง

การแกไขปญหาอุปทานสวนเกินดวยการลดปริมาณอุปทานเพื่อเพิ่ม

ระดับราคาดุลยภาพไมไดถูกนํามาใชดังเชนประเทศในสหภาพยุโรปที่ใช

แนวทางการจํากัดอุปทานโดยการสนับสนุนใหทําเกษตรอินทรีย

3.2 การขาดการกระตุนใหตระหนักถึงคุณภาพของทรัพยากรพื้นฐานการผลิต

เชน ดิน น้ํา โดยการสงเสริมการใชปุยเคมีของรัฐ ทําใหพื้นฐานแนวคิด
ระบบการผลิตแบบอินทรียที่ใหความสําคัญกับสิ่งแวดลอมในการผลิตไม

ถูกพัฒนาขึ้น

3.3 แนวทางการแกปญหาสินคาเกษตรดวยการใหขอมูลขาวสารแก

ผูบริโภคยังไมกวางขวาง ทําใหแนวทางแกปญหาในปจจุบันไมสามารถ

ขจัดปญหาการบิดเบือนพฤติกรรมของผูผลิตและผูบริโภคจากการ
ไมทราบขอมูลการตลาดที่ถูกตอง

4) การไมมีตัวแทนดานนโยบาย จากการที่กลุมเกษตรอินทรียดําเนินกิจกรรม
ดานเกษตรอินทรียอยางเปนอิสระจากรัฐทั้งกิจกรรมการผลิต การตลาด และการกําหนดรูปแบบการจัดการ

ของกลุมทําใหขาดตัวแทนดานนโยบาย (เชนการผลิตสินคาเกษตรชนิดนั้น อาทิ ขาวทั่วไป มันสําปะหลัง

และน้ําตาล มักมีสมาคมผูผลิตและผูแปรรูป เพื่อเปนตัวแทนดานนโยบาย) ที่จะนําแนวคิดมาขยายและ
ตอยอดเปนนโยบายเกษตรอินทรียของประเทศ