Page 78 - คู่มือการพัฒนาที่ดินสำหรับหมอดินอาสาและเกษตรกร
P. 78
ห้องสมุดกรมพัฒนาที่ดิน
ภาพแสดงพื้นที่ดินอินทรีย์
ลักษณะของดินอินทรีย์
ดินจะมีการสะสมเศษชิ้นส่วนพืชที่สลายตัวดี กำลังสลายตัว หรือสลายตัวน้อยเป็นชั้นหนา ในพื้นที่ลุ่ม
ต่ำที่มีน้ำขังตลอดปีหรือเกือบตลอดปี และที่ลุ่มน้ำขังชายฝั่งทะเลของภาคใต้ และภาคตะวันออก มีพื้นที่
ประมาณ 345,444 ไร่ ประกอบด้วย กลุ่มดินอินทรีย์ที่มีชั้นวัสดุอินทรีย์หนา 40-100 เซนติเมตรจากผิวดิน
ได้แก่ กลุ่มชุดดินที่ 57 และกลุ่มดินอินทรีย์ที่มีชั้นวัสดุอินทรีย์หนามากกว่า 100 เซนติเมตรจาก ผิวดิน ได้แก่
กลุ่มชุดดินที่ 58
ดินอินทรีย์ส่วนใหญ่พบในพื้นที่ป่าพรุ ที่ลุ่มซึ่งมีน้ำท่วมขังนาน อินทรียวัตถุเกาะตัวกันอย่างหลวม
ยืดหยุ่น และลอยน้ำ เมื่อมีการระบายน้ำออกไป ดินแห้งจะยุบตัวมาก ติดไฟง่าย ดับยาก ดินและน้ำเป็นกรด
จัดมาก เกิดความไม่สมดุลของธาตุอาหาร ทำให้พืชแสดงอาการขาดธาตุอาหาร เช่น ไนโตรเจน ฟอสฟอรัส
โพแทสเซียม สังกะสี ทองแดง โบรอน และแมงกานีส เกิดความเป็นพิษของเหล็กและอะลูมิเนียม เป็นต้น
ทำให้การเจริญเติบโตของพืชไม่ดี ให้ผลผลิตต่ำและมีอายุการเก็บเกี่ยวสั้น นอกจากนี้ การจัดการดินทำได้
ลำบากและเสียค่าใช้จ่ายสูง
50 คู่มือการพัฒนาที่ดินส�าหรับหมอดินอาสาและเกษตรกร
กรมพัฒนาที่ดิน
