Page 140 - ผลกระทบระยะยาวของการปลูกยางพาราต่อสมบัติดินและความหลากหลายทางชีวภาพในดิน Long Term Impact of Rubber Plantation on Soil Properties and Biodiversity
P. 140

ห้องสมุดกรมพัฒนาที่ดิน




                                                                                                        96




                                                             บทที่ 4

                                                             วิจารณ์



                       1. ลักษณะเนื้อดินและวิธีการจัดการแปลงต่อการเปลี่ยนแปลงของสมบัติดิน


                                     พื้นที่แปลงทดลองทุกรอบการปลูกมีลักษณะเนื้อดินเป็นดินร่วนปนทราย (sandy
                       loam) ยกเว้นแปลงปลูกยางพารารอบที่ 2 ช่วงอายุหลังเปิดกรีด (18-22 ปี) (R2o) ที่มีลักษณะเนื้อ

                       ดินเป็นดินทรายปนดินร่วน (loamy sand) โดยดินทั้งสองประเภทจัดเป็นดินเนื้อหยาบ (coarse-

                       textured soil) (ภาควิชาปฐพีวิทยา, 2544) แต่เป็นดินที่มีความเหมาะสมสำหรับการปลูกยางพารา
                       ซึ่งสามารถเจริญเติบโตได้ดีในดินที่มีเนื้อดินเป็นดินร่วน ดินร่วนเหนียว หรือดินร่วนเหนียวปนทราย

                       เนื่องจากเป็นลักษณะเนื้อดินที่มีการระบายน้ำได้ดี (สำนักวิจัยและพัฒนาการจัดการที่ดิน, 2548)
                                     ในการวิจัยครั้งนี้จึงทำการทดสอบอิทธิพลของลักษณะเนื้อดินและวิธีการจัดการ

                       แปลงที่แตกต่างกันซึ่งอาจส่งผลต่อการเปลี่ยนแปลงสมบัติทางกายภาพและเคมีของดินในแปลง

                       ทดลอง เนื่องจากการวิจัยนี้เป็นการวิจัยเชิงสำรวจ กล่าวคือ ไม่ได้มีการควบคุมวิธีการในการจัดการ
                       ดินของเกษตรกร จึงได้ทำการข้อมูลการจัดการแปลงตั้งแต่เริ่มเตรียมพื้นที่เพื่อปลูกยางพาราจนถึง

                       ปัจจุบัน พบว่า จากการสัมภาษณ์เกษตรกรทุกรายไม่ได้มีการใส่ปุ๋ยเพื่อปรับปรุงบำรุงดินในสวน

                       ยางพารามานานกว่า 1 ปี ทั้งนี้ เนื่องจากในช่วงที่ทำการทดลองในปี พ.ศ. 2558 เป็นช่วงที่ราคา
                       ยางพาราตกต่ำมาก โดยราคาเฉลี่ยที่เกษตรกรขายได้อยู่ที่ 44.17 บาทต่อกิโลกรัม (สำนักงาน

                       เศรษฐกิจการเกษตร, 2562) เกษตรกรจึงลดการใส่ปุ๋ยเพื่อลดรายจ่ายในการทำการเกษตร แต่พบว่า
                       ยังมีขั้นตอนการเตรียมพื้นที่สำหรับปลูกยางพาราที่แตกต่างกัน ทั้งนี้ แม้ว่าจะไม่พบความแตกต่างทาง

                       สถิติของเนื้อดินเหนียวในการวิจัยครั้งนี้ แต่เนื้อดินที่ต่างกันย่อมส่งผลต่อการย่อยสลายอินทรียวัตถุซึ่ง

                       จะส่งผลต่อสมบัติทางกายภาพ เคมี และชีวภาพของดิน (Sakin,2012) โดยเฉพาะเนื้อดินเหนียว
                       ซึ่งเป็นอนุภาคดินที่มีความสามารถในการดูดซับอินทรีย์คาร์บอนมากที่สุด (พจนีย์ และทวีศักดิ์, 2544)

                                     ทั้งนี้ จากการทดสอบอิทธิพลของลักษณะเนื้อดินและวิธีการจัดการแปลงที่แตกต่าง
                       กัน โดยวิธี Redundancy analysis (RDA) พบว่า การเปลี่ยนแปลงสมบัติทางกายภาพและเคมีของ

                       ดินในการวิจัยครั้งนี้เกิดขึ้นจากอิทธิพลของตำรับการทดลองเป็นหลัก คือ แปลงปลูกยางพาราทั้ง 3

                       รอบการปลูก (ช่วงอายุก่อนหลังเปิดกรีด) และพื้นที่ป่า
   135   136   137   138   139   140   141   142   143   144   145