Page 359 - รายงานการจัดการทรัพยากรดินเพื่อการปลูกพืชเศรษฐกิจหลักตามกลุ่มชุดดิน เล่มที่ 1 ดินบนพื้นที่ราบต่ำ

345

หรือหินปูนบด อัตรา 1.5 กก./หลุม ในกรณีที่ไมไดหวานหินปูนบดหรือปูนมารลบนรองปลูกใหคลุกหินปูนฝุน

หรือหินปูนบดกับดินใหหลุมปลูก อัตรา 3 กก./หลุม ในการแกความเปนกรดจัดของดิน

6.3.4 การปรับปรุงและรักษาความอุดมสมบูรณของดิน ในการปลูกไมผลที่จะใหไดผลดีจําเปนตอง

มีการใชปุยเคมีชวยนอกเหนือจากการใชปุยอินทรีย สําหรับสูตรปุย อัตราและวิธีการใชขึ้นอยูกับพืช ซึ่ง

กลาวไวในหัวขอที่ 9

7. ขอเสนอแนะ

กลุมชุดดินนี้มีศักยภาพเหมาะในการทํานามากกวาการใชปลูกไมผล พืชไร และพืชผัก เนื่องจากอยู

ในพื้นที่ราบเรียบและราบลุม เนื้อดินเปนดินรวนเหนียวถึงดินเหนียว การระบายน้ําเลว ในฤดูฝนมีน้ําทวม
ขัง 4-6 เดือน เมื่อใชปลูกขาวในสภาพดินเดิมใหผลผลิตต่ํา เนื่องจากดินเปนกรดจัด แตถามีการใสปูนเพื่อ

ลดสภาพกรดของดินแลว กลุมชุดดินนี้จะมีความเหมาะสมในการปลูกขาวเปนอยางดี อยางไรก็ตาม

ทางเลือกในการใชประโยชนกลุมชุดดินนี้ยังมีอีกหลายทาง ไดแก

7.1 ปรับปรุงเปนสวนไมผลหรือสวนผัก สําหรับพืชที่ควรปลูกไดแก มะมวง กลวยหอม มะพราว
ปาลมน้ํามัน ผักตางๆที่ใหผลตอบแทนทางเศรษฐกิจสูง หรืออาจแบงบางบริเวณสําหรับปลูกไมโตเร็วก็ได

การปรับปรุงพื้นที่เปนสวน ตองดําเนินการ 2 สวน คือ 1) ทําคันดินรอบพื้นที่ปลูกเพื่อปองกันน้ําทวมในฤดู

ฝน และ 2) ยกรองปลูกพืช เพื่อชวยใหการระบายน้ําของดินดีขึ้น

7.2 พัฒนาแหลงน้ําและเลี้ยงปลา โดยขุดสระเพื่อกักเก็บน้ําไวใชในการปลูกพืชสวน และใชเลี้ยง

ปลาดวย สวนพันธุปลาที่แนะนําใหเลี้ยงไดแก ปลาดุกอุยเทศ ปลาไน ปลานิล และปลาตะเพียนขาว เปนตน

สําหรับวิธีจัดการบอปลาตลอดจนวิธีการเลี้ยงปลาแตละชนิด ควรขอคําแนะนําจากนักวิชาการประมง

7.3 ทําแปลงหญาเลี้ยงสัตว เพื่อเลี้ยงโคเนื้อประเภทโคขุนหรือโคนม ซึ่งจะใหผลตอบแทนทาง

เศรษฐกิจสูงพอประมาณ นอกจากนี้ยังสามารถนํามูลสัตวมาบํารุงแปลงหญาตลอดจนสวนไมผลอีกดวย

7.4 ทํา“ไรนาสวนผสม” โดยแบงการใชที่ดินเปน 4 สวน ซึ่งเกษตรกรอาจเลือกระบบใดระบบหนึ่งใน

2 ระบบนี้ คือ ระบบที่ 1 นาขาว สวนไมผลหรือไมยืนตน แหลงน้ํา-บอเลี้ยงปลา และที่อยูอาศัย มีอัตราสวน
4:3:2:1 ของพื้นที่ถือครอง หรือ ระบบที่ 2 แบงการใชที่ดินออกเปน นาขาว แปลงหญาเลี้ยงสัตว แหลงน้ํา-

บอเลี้ยงปลาและที่อยูอาศัย มีอัตราสวนเทากัน เกษตรกรอาจเลือกวิธีการจัดแบงพื้นที่โดยพิจารณาจาก 1)

ทักษะของตนเอง และ 2) สภาวะทางเศรษฐกิจ โดยเฉพาะอยางยิ่งราคาและความตองการผลผลิตของ
ตลาดในทองถิ่น และลูทางการสงไปขายยังตลาดภายนอก สําหรับกิจกรรมตางๆ ที่ดําเนินการตองเอื้อ

ประโยชนตอกัน ทั้งนี้เพื่อชวยลดตนทุนการผลิต