Page 354 - รายงานการจัดการทรัพยากรดินเพื่อการปลูกพืชเศรษฐกิจหลักตามกลุ่มชุดดิน เล่มที่ 1 ดินบนพื้นที่ราบต่ำ
P. 354

340



                          3.3 การประเมินความอุดมสมบูรณของดิน

                         การประเมินความอุดมสมบูรณของดินแตละชุดไดใชสมบัติทางเคมี 5  อยาง คือคาความจุในการ

                  แลกเปลี่ยนแคตไอออน(CEC)  เปอรเซ็นตอิ่มตัวดวยเบส(base saturation percentage, %BS)  ปริมาณ

                  อินทรียวัตถุในดิน(OM) ฟอสฟอรัสที่เปนประโยชน(avai.P) และโพแทสเซียมที่แลกเปลี่ยนได(exch.K) ซึ่งได

                  จากผลของการวิเคราะหดินที่เปนตัวแทนของชุดดินในกลุมชุดดินนี้  โดยพิจารณาเฉพาะผิวดินระดับความ
                  ลึก 0-30 ซม.  สําหรับวิธีประเมินใชวิธีการในคูมือการวินิจฉัยคุณภาพของดินสําหรับประเทศไทย ป 1973

                  (Soil Interpretation Handbook for Thailand, 1973) พิมพเผยแพรโดยกรมพัฒนาที่ดิน  ซึ่งผลของการ

                  ประเมินสรุปไดดังตารางที่ 14.5

                   ตารางที่ 14.5 ผลการวิเคราะหดิน และระดับความอุดมสมบูรณของแตละชุดดิน


                                            CEC         BS          OM        Avai.P   Exch.K    ระดับความ
                      ชุดดิน     (pH)
                                          cmol /kg       (%)       (%)      (mg/kg)    (mg/kg)   อุดมสมบูรณ
                                              c
                   ตนไทร          -        9.95       50.17       2.53      7.23       54.00        ต่ํา
                   ระแงะ           -        12.17      23.33       2.53      8.57       30.00        ต่ํา

                    คามัธยฐาน     -        11.06      36.75       2.53      7.90       42.00        ต่ํา

                  สรุป : จากการประเมินความอุดมสมบูรณของชุดดินที่จัดอยูในกลุมที่ 14 พบวามีความอุดมสมบูรณต่ํา

                        ทั้งสิ้น

                  4. การประเมินความเหมาะสมของดินสําหรับการปลูกพืชตางๆ

                         กลุมชุดดินที่ 14 มีศักยภาพไมเหมาะสมตอการปลูกพืชตางๆ ยกเวนการทํานา เนื่องจากมีน้ําทวม
                  ขังเปนประจํา ดินเปรี้ยวจัด การระบายน้ําเลวมาก และระดับน้ําใตดินอยูตื้น การใชประโยชนที่ดินในสภาพ

                  เดิม คือ การปลูกขาว  เพาะเลี้ยงสัตวน้ํา และเปนทุงหญาธรรมชาติที่มีไมพุมกระจัดกระจาย แตเพื่อใหการ

                  ใชประโยชนมีทางเลือก  จึงจัดชั้นความเหมาะสมสําหรับการปลูกพืช 3 แบบ คือ 1) ในฤดูฝน 2) ในฤดูแลง

                  และ 3) หลังจากที่ดินไดมีการพัฒนาแลว ดังแสดงไวในตารางที่ 14.6

                  ตารางที่ 14.6 ชั้นความเหมาะสมของกลุมชุดดินที่ 14 ที่ปลูกในฤดูกาลตางๆ กัน และปลูกในเขตชลประทาน


                         ชนิดพืช           ปลูกฤดูฝน         ปลูกฤดูแลง      ชลประทาน          หมายเหตุ
                   ขาว
                     ขาวนา                 S2k               S2k               S2k

                     ขาวไร                S3ork             S3ork             S3ork

                   พืชไร
                     ขาวฟาง               S3ok              S3ok              S3ok

                     ขาวโพด                S3ok              S3ok              S3ok
                     งา                     S3ork             S3ork             S3ork
   349   350   351   352   353   354   355   356   357   358   359