Page 128 - สถานภาพและการจัดการดินเปรี้ยวในประเทศไทย
P. 128
ห้องสมุดกรมพัฒนาที่ดิน
3) พื้นที่อ่างเก็บน้ำใกล้บ้าน เนื้อที่ 1,030 ไร่ ตั้งอยู่
ตอนใต้ของศูนย์ศึกษาการพัฒนาพิกุลทองฯ สามารถจุน้ำ
ได้ 2 ล้านลูกบาศก์เมตร เป็นแหล่งน้ำเพื่อการเกษตรของ
ศูนย์ฯ และพื้นที่การเกษตรใกล้เคียง และจัดเป็น
สถานที่พักผ่อนหย่อนใจ
4) พื้นที่สวนยางเขาสำนัก เนื้อที่ 200 ไร่ เป็นที่
ดอนเชิงเขา มีการสาธิตการปลูกยางพารา และการ
ผลิตยางแบบครบวงจร การปลูกพืชแซมในสวน
ยางพารา และส่วนที่เป็นพื้นที่ลุ่มติดกับอ่างเก็บน้ำได้
พื้นที่โครงการสวนยางเขาสำนัก
ปลูกปาล์มน้ำมันประมาณ 15 ไร่
8.2.2 พื้นที่พรุ “พรุ” เป็นภาษาใต้ หมายถึง บริเวณที่ลุ่มมีน้ำท่วมขังตลอดปี มีพืชพรรณมากมายหลาย
ชนิดขึ้นอยู่ และตายทับถมกันเป็นเวลานาน สะสมอินทรียสาร (peat) เป็นชั้นหนามากน้อยต่างกันตามลักษณะภูมิ
ประเทศและภูมิอากาศ เช่น บนตะกอนแม่น้ำ น้ำกร่อย น้ำเค็ม หรือบนแอ่งทราย ดินที่พบในบริเวณพื้นที่พรุ
บางส่วนมีดินแร่ (mineral soil) ปะปนอยู่ด้วยกันจึงเรียกรวมกันว่า “ดินในพื้นที่พรุ” ซึ่งประกอบด้วย “ดินอนินทรีย์”
และ “ดินอินทรีย์หรือดินพรุ”(ภาพที่ 8.4) (พิสุทธิ์, 2550)
ภาพที่ 8.4 ป่าพรุ อำเภอเมืองนราธิวาส จังหวัดนราธิวาส
ที่มา: ศูนย์ศึกษาการพัฒนาพิกุลทองอันเนื่องมาจากพระราชดำริ (2566)
ศูนย์ศึกษาการพัฒนาพิกุลทองฯ มีภารกิจหลัก คือ ศึกษา ค้นคว้า วิจัย เพื่อหาต้นแบบในการพัฒนาพื้นที่พรุ
และเพื่อให้การพัฒนาไม่ส่งผลต่อพื้นที่ป่าพรุ ศูนย์ศึกษาการพัฒนาพิกุลทองฯ จึงได้กำหนดเขตการใช้ที่ดินในพื้นที่พรุ
จังหวัดนราธิวาสขึ้นเป็นครั้งแรกใน พ.ศ. 2529 โดยแบ่งเขตการใช้ที่ดินออกเป็น 3 เขต คือ เขตสงวน เขตอนุรักษ์ และ
เขตพัฒนา เพื่อให้หน่วยงานต่างๆ ที่เกี่ยวข้องกับการพัฒนาและการอนุรักษ์พื้นที่ ได้นำเอาไปใช้เป็นนโยบายและ
116 สถานภาพและการจัดการดินเปรี้ยวจัดในประเทศไทย
กรมพัฒนาที่ดิน
