Page 67 - สถานภาพและการจัดการดินเค็มในประเทศไทย
P. 67
ห้องสมุดกรมพัฒนาที่ดิน
ภาพที่ 4.22 การสูบน้ำใต้ดินบริเวณพื้นที่รับน้ำมาใช้ในการปลูกพืชเศรษฐกิจ และพืชผักในฤดูแล้ง
2) พื้นที่เชิงเนิน เป็นพื้นที่ลาดเทและดินไม่เค็ม เกษตรกรควรปลูกไม้ยืนต้นโตเร็ว เช่น สะเดา
ขี้เหล็ก ยูคาลิปตัส มะขาม และปลูกผัก พืชไร่ ไม้ดอก และไม้ผล โดยใช้น้ำจากบ่อน้ำตื้น
ภาพที่ 4.23 การใช้ประโยชน์บริเวณพื้นที่เชิงเนิน
3) พื้นที่ดินที่มีผลกระทบจากเกลือระดับเค็มน้อยถึงเค็มปานกลางอยู่ในพื้นที่ลุ่ม ช่วงฤดูร้อนมัก
พบคราบเกลือเป็นหย่อม ๆ บนผิวดินที่เคยมีน้ำท่วมขังในฤดูฝน พื้นที่ส่วนใหญ่เกษตรกรใช้ทำนาเป็นหลัก
สำหรับแนวทางในการเพิ่มผลผลิตและปรับสภาพพื้นที่ให้เหมาะสมกับการปลูกข้าว ดังนี้
(1) การปรับระดับพื้นที่นาลักษณะที่ 1 เพื่อปรับระดับหน้าดินให้สม่ำเสมอ ปรับคันนาสูง 0.5
เมตร กว้าง 1.5 เมตร เป็นการปรับระดับพื้นที่ให้สม่ำเสมอมีระดับเดียวกันเพื่อป้องกันไม่ให้พื้นที่ลุ่มมีเกลือที่
ละลายน้ำได้มีการแช่ขังในฤดูฝน เนื่องจากฝนตกน้ำฝนที่ขังในนาจะล้างเกลือลงในนาข้าวตามแนวดิ่ง และพื้นที่
บนคันนาสามารถปลูกไม้ยืนต้น ได้แก่ สะเดา ยูคาลิปตัส ขี้เหล็ก เป็นต้น
การปรับระดับพื้นที่นาลักษณะที่ 1
การปรับระดับพื้นที่นาลักษณะที่ 2
ภาพที่ 4.24 การปรับระดับพื้นที่นาลักษณะที่ 1 และลักษณะที่ 2
สถานภาพและการจัดการดินเค็มในประเทศไทย 53
กรมพัฒนาที่ดิน
