Page 419 - รายงานการจัดการทรัพยากรดินเพื่อการปลูกพืชเศรษฐกิจหลักตามกลุ่มชุดดิน เล่มที่ 1 ดินบนพื้นที่ราบต่ำ
P. 419

405



                          7.2 พัฒนาเปนพื้นที่ปลูกพืชไรและพืชสวนตลอดป  ควรใชพื้นที่คอนขางดอน ทําคันลอมรอบ

                  เพื่อปองกันน้ําทวม ปรับระดับพื้นที่ภายในแปลงใหสม่ําเสมอ และปรับปรุงการระบายน้ําของดินโดยการยก
                  รองปลูกและทํารองระบายน้ํารอบแปลง สําหรับวิธีจัดการดินเพื่อปลูกพืชไร พืชผักและไมผล ซึ่งกลาวไวใน

                  หัวขอที่ 8


                          7.3 พื้นที่พัฒนาแหลงน้ํา  ควรอยูระหวางพื้นที่นาขาว พืชไร ไมผลและพืชผักตางๆ ไมลุมและดอน

                                                                                                            3
                  จนเกินไป ขนาดของสระน้ําที่จะพัฒนาควรเปนขนาดแหลงน้ําประจําไรนา คือ มีความจุประมาณ 1,250 ม
                  สวนจํานวนสระที่ขุดขึ้นอยูกับปริมาณน้ําที่ตองการใช สําหรับแหลงน้ําที่พัฒนาควรใชเลี้ยงปลาน้ําจืดที่เลี้ยง

                  งาย  โตเร็วและเปนที่ตองการของตลาด เชน ปลาไน ปลานิล ปลาดุก ปลาสวาย ปลาหมอตาล  ปลาเทโพ

                  และอื่นๆ สําหรับบริเวณคันดินรอบบอหรือสระ ควรใชปลูกไมผล เชน มะมวง ขนุน ฝรั่ง กลวย ฯลฯ รวมทั้ง

                  ไมดอกและไมประดับตางๆ เพื่อเสริมรายไดอีกทางหนึ่ง นอกจากนี้ บริเวณคันดินรอบบอควรปลูกหญา เชน

                  หญาแฝกทั้งดานในและดานนอก เพื่อปองกันการกัดเซาะดินบริเวณรอบบอดวย

                          7.4 พื้นที่เลี้ยงสัตว  ควรใชบริเวณพื้นที่ใกลแหลงน้ําในการเลี้ยงสัตว เชน ไก หมูและเปด โดยสราง

                  โรงเรือนใกลขอบบอและโรงเรือนบางสวนยื่นลงไปในบอปลา ใหสัตวเลี้ยงถายมูลลงในบอน้ําเพื่อเปนอาหาร
                  ของปลา

                         สําหรับอัตราสวนการใชที่ดินประเภทตางๆ ที่กลาวมานี้ ขึ้นอยูกับสภาพพื้นที่ ทักษะของเกษตรกร

                  และสภาพเศรษฐกิจ ไดแก  ความตองการผลิตผลของตลาดทั้งในและนอกทองถิ่น อยางไรก็ตามเกษตรกร

                  ควรยึดถือทฤษฎีใหมในการแกปญหาการขาดแคลนน้ําเพื่อการเกษตร ของพระบาทสมเด็จพระเจาอยูหัวที่

                  ทรงมีแนวพระราชดําริใหกันพื้นที่ประมาณ 30 เปอรเซ็นตเพื่อพัฒนาแหลงน้ํา

                  8. การเตรียมดินสําหรับปลูกพืชชนิดตางๆ

                          8.1 การเตรียมดินสําหรับปลูกพืชไร


                         8.1.1 ปญหาดินมีการระบายน้ําเลว  แกไขโดยทําการยกรองใหสูงขึ้น 10-20 ซม.หลังจากฤดูทํา
                  นาแลว พรอมกับทําคันคูและทางระบายน้ํา เพื่อปองกันน้ําแชขังถามีฝนตกผิดฤดูกาล


                         8.1.2 ปญหาดินเปนกรด  แกไขโดยใสปูนขาวอัตรา 300-800 กก./ไรตามคาความตองการปูน

                  (LR)ของดิน

                         8.1.3 ปญหาดินคอนขางเปนทราย  แกไขโดยการเพิ่มอินทรียวัตถุใหแกดินดังนี้  เชน ใสปุยคอก

                  ปุยหมักอัตรา 1-2 ตัน/ไร หรือไถกลบตอซังขาวหรือฟางขาวในชวงการเตรียมดิน หรือใชวัสดุฟางขาว พรวน

                  คลุกดินในอัตรา 400-800 กก./ไร เพื่อลดการระเหยของน้ําในดิน และเมื่อสลายตัวก็จะเพิ่มอินทรียวัตถุ

                  ใหแกดิน หรือปลูกพืชปุยสด เชน ปอเทือง ถั่วพุม ถั่วมะแฮะ ซึ่งใชเมล็ด 3-5 กก./ไร สําหรับถั่วพราจะใช
                  เมล็ด 10 กก./ไร และเมื่อพืชตระกูลถั่ว เหลานี้ออกดอกประมาณ 50 เปอรเซ็นต (ประมาณอายุ 46-60 วัน)
   414   415   416   417   418   419   420   421   422   423   424