Page 418 - รายงานการจัดการทรัพยากรดินเพื่อการปลูกพืชเศรษฐกิจหลักตามกลุ่มชุดดิน เล่มที่ 1 ดินบนพื้นที่ราบต่ำ

404

6.5 การปรับปรุงความอุดมสมบูรณของดิน ถึงแมวากลุมชุดดินที่ 17 จะมีความอุดมสมบูรณ

ปานกลางก็ตาม แตเมื่อใชปลูกพืชติดตอกันหลายๆ ป ความอุดมสมบูรณของดินจะคอยๆ ลดลงจึง
จําเปนตองมีการปรับปรุงดังนี้

6.5.1 ใชระบบการปลูกพืชหมุนเวียน ซึ่งมีพืชตระกูลถั่วสอดแทรกอยูในระบบการปลูกพืชหลัก เชน

ปลูกถั่วเหลือง-ขาว-ยาสูบ หรือพืชผัก-ขาว-ถั่วตางๆ เปนตน จะชวยเพิ่มความอุดมสมบูรณของดิน และเพิ่ม

ผลผลิตของพืชหลัก

6.5.2 ปลูกพืชปุยสดแลวไถกลบ โดยปลูกพืชตระกูลถั่ว เชน ปอเทือง โสน โสนอัฟริกัน และถั่วตางๆ

กอนการปลูกพืชหลัก 2-3 เดือน แลวไถกลบเมื่อพืชเริ่มออกดอก วิธีนี้จะชวยปรับปรุงสมบัติทางดาน

กายภาพ เคมีและความอุดมสมบูรณของดิน

6.5.3 ใชปุยเพื่อเพิ่มความอุดมสมบูรณของดิน ควรใชทั้งปุยอินทรีย และปุยเคมีควบคูกันไปในการ

ปลูกพืชไร ไมผลและพืชผัก สําหรับปุยอินทรีย เชน ปุยหมัก ปุยคอกและปุยพืชสดนั้น นอกจากจะ

ปลดปลอยธาตุอาหารภายหลังการสลายตัวในดินแลว ยังชวยปรับปรุงสมบัติทางกายภาพและทางเคมีของ
ดินดวย สวนปุยเคมีชวยเพิ่มธาตุอาหารที่ดินขาดแคลน ใหเพียงพอตอการเจริญเติบโตของพืช สําหรับสูตร

ปุย อัตราและวิธีการใชนั้นขึ้นอยูกับชนิดของพืชและระดับความอุดมสมบูรณของดิน ซึ่งกลาวไวในหัวขอที่ 9

7. ขอเสนอแนะ

กลุมชุดดินที่ 17 มีศักยภาพเหมาะสมสําหรับทํานาในชวงฤดูฝน เนื่องจากอยูในที่ราบต่ํา สภาพ

พื้นที่ราบเรียบถึงเกือบราบเรียบ การระบายน้ําคอนขางเลว และมีน้ําขังเหนือผิวดิน 3-5 เดือน ในฤดูแลงมี

ศักยภาพเหมาะสมในการปลูกพืชไร เชน ถั่วเหลือง ถั่วเขียว ถั่วลิสง ขาวโพดหวาน ยาสูบและพืชไรอายุสั้น
อีกหลายชนิด นอกจากพืชไรแลวยังเหมาะสมในการปลูกพืชผัก เชน กะหล่ําปลี ผักกาดขาว ผักกาดเขียว

แตงตางๆ หอม ฯลฯ แตดินในสภาพเดิมไมเหมาะสําหรับปลูกไมผล เนื่องจากการระบายน้ําคอนขางเลว

และในฤดูฝนมีน้ําขังแชที่ผิวดินเปนระยะเวลานาน ถาจะเปลี่ยนสภาพการใชที่ดินจากนาขาวเปนพื้นที่ปลูก

พืชไร ไมผลและพืชผักอยางถาวร หรือปลูกตลอดปนั้น จําเปนจะตองมีการพัฒนา 3 ดาน คือ 1) ทําคันรอบ

พื้นที่ เพื่อปองกันน้ําทวมขัง 2) ยกรองปลูกเพื่อเพิ่มการระบายน้ําของดิน และ 3) พัฒนาแหลงน้ําเสริม
เพื่อใหเพียงพอสําหรับการปลูกพืชในฤดูแลง อยางไรก็ตามการใชประโยชนกลุมชุดดินนี้จะมีประสิทธิภาพ

และเกิดประสิทธิผลสูงสุด เมื่อจัดระบบการใชที่ดินแบบ “ ไรนาสวนผสม” โดยมีการแบงพื้นที่ออกเปนสวนๆ

ดังนี้

7.1 พื้นที่ปลูกขาว ควรเปนพื้นที่ราบต่ําสุดเนื่องจากในฤดูฝนน้ําจะขังเร็วกวาพื้นที่สวนอื่น และมัก

ไมขาดน้ําในการปลูกขาว พื้นที่สวนนี้อาจปรับปรุงเพื่อใชปลูกพืชไรอายุสั้น และพืชผักตางๆ กอนและหลัง

การปลูกขาวไดดวย รูปแบบการใชที่ดินดังกลาวนี้ เกษตรกรในจังหวัดเชียงใหม เชียงราย ลําพูน เพชรบูรณ

และอุตรดิตถ ไดปฏิบัติอยางกวางขวาง