Page 424 - รายงานการจัดการทรัพยากรดินเพื่อการปลูกพืชเศรษฐกิจหลักตามกลุ่มชุดดิน เล่มที่ 1 ดินบนพื้นที่ราบต่ำ

410

ระยะบํารุงผล ใชปุยสูตร 15-15-15 อัตรา 1 กก./ตน และ 4) ระยะปรับปรุงคุณภาพผลผลิตใชปุยสูตร 13-

13-21 อัตรา 1 กก./ตน รวมดวยการพนปุยทางใบในอัตราตามที่ฉลากระบุไว

9.3.2 ยางพารา ยางพารากอนเปดกรีดแบงการใหปุยออกเปน 2 ระยะคือ 1) ปุยรองกนหลุม ใช

ปุยหินฟอสเฟต(0-3-0) อัตรา 170 กรัม/หลุม รวมกับการใชปุยอินทรียในอัตรา 5 กก./ตน/ป ในชวงปแรก

และในชวงปที่ 2 ถึง 6 ใหใชปุยอินทรียในอัตรา 2 กก./ตน/ป และ 2) ปุยบํารุง ในเขตปลูกยางใหม แนะนําให

ใชปุยเคมีสูตร 20-10-12 ในอัตราแตกตางกันตามอายุคือ ใชในอัตรา 240 กรัม/ตน/ป ในปที่ 1 และใชใน
อัตรา 340, 360, 360, 400 และ 400 กรัม/ตน/ป ในปที่ 2,3,4,5 และ 6 ตามลําดับ

9.3.3 ลิ้นจี่ ลิ้นจี่ชวงยังไมใหผลผลิต ควรใหปุยคอกที่ยอยสลายดีแลว อัตรา 2-4 ปบ/ตน รวมดวย

ปุยสูตร 15-15-15 หรือปุยสูตร10-8-12 อัตรา 1 กก./ตน การใสปุยชวงนี้ควรแบงใสฤดูฝน 2 ครั้ง ฤดูแลง 1

ครั้ง และฤดูหนาวอีก 1 ครั้ง หลังจากลิ้นจี่ใหผลผลิตแลว ควรใชปุยสูตร 15-15-15 อัตรา 5 กก./ตน การใส
ปุยชวงนี้ควรแบงใสฤดูฝน 2 ครั้ง และหลังจากตกผลจนผลมีขนาดเทากับหัวไมขีดอีก 1 ครั้ง

10. สรุป
กลุมชุดดินที่ 17 พบบริเวณที่ราบระหวางหุบเขาหรือเนินเขา และบริเวณตะพักลําน้ําระดับต่ํา เนื้อดิน

คอนขางเปนทรายคือ ดินทรายปนรวน หรือดินรวนปนทราย สภาพพื้นที่ราบเรียบถึงเปนลูกคลื่นลอนลาด

เล็กนอย ความลาดเทอยูระหวาง 0-2 เปอรเซ็นต ในฤดูฝนจะมีน้ําขัง 3-4 เดือนในรอบป ปญหาสําคัญที่

เกี่ยวของกับการใชประโยชน คือ เนื้อดินและโครงสรางของดินไมเหมาะสม ดินมีความอุดมสมบูรณต่ํา การ
ที่ดินมีน้ําขังในฤดูฝน เปนอุปสรรคสําคัญในการปลูกพืชไร ไมผล และพืชผัก และการมีน้ําทวมจะทําใหตน

ขาวเสียหายในชวงที่ฝนตกชุก อยางไรก็ตามกลุมชุดดินนี้มีศักยภาพเหมาะสมในการทํานาในชวงฤดูฝน

แลวปลูกพืชไรและพืชผักกอนหรือหลังการปลูกขาว อยางไรก็ตามเพื่อใหการใชประโยชนที่ดินกลุมนี้มี

ประสิทธิภาพและเกิดประสิทธิผล ทั้งในดานการเพิ่มผลผลิต และรายไดของเกษตรกร จึงควรใชประโยชน
ที่ดินกลุมนี้แบบไรนาสวนผสม โดยแบงพื้นที่การใชประโยชนเปนพื้นที่ทํานา พื้นที่ปลูกพืชไร ไมผลและ

พืชผัก แหลงน้ํา และพื้นที่เลี้ยงสัตว สําหรับอัตราสวนการใชประโยชนที่ดินแตละประเภท ขึ้นอยูกับสภาพ

พื้นที่ ทักษะของเกษตรกรและความตองการผลิตผลแตละชนิดของตลาดทั้งภายในและภายนอกทองถิ่น