Page 416 - รายงานการจัดการทรัพยากรดินเพื่อการปลูกพืชเศรษฐกิจหลักตามกลุ่มชุดดิน เล่มที่ 1 ดินบนพื้นที่ราบต่ำ

402

ตารางที่ 17.6 (ตอ) ชั้นความเหมาะสมของชุดดินกลุมที่ 17 ที่ปลูกในฤดูกาลตางๆ กัน และปลูกในเขตชลประทาน

ชนิดพืช ปลูกฤดูฝน ปลูกฤดูแลง ชลประทาน หมายเหตุ
ทุงหญาเลี้ยงสัตว S1 S1 S1

หมายเหตุ 1. ชั้นความเหมาะสมของดินแบงออกเปน 3 ชั้นคือ

S1 = ดินมีความเหมาะสมมากที่สุดและอาจมีขอจํากัดที่ไมรุนแรง

S2 = ดินมีความเหมาะสมที่จะปลูกพืชนั้นๆ โดยที่มีขอจํากัดมากขึ้น

S3 = ดินที่ไมเหมาะสมกับการปลูกพืชนั้นๆ โดยมีขอจํากัดที่รุนแรงมาก

2. สัญลักษณที่ใชแทนขอจํากัดในการใชประโยชนที่ดิน

t = อุณหภูมิในชวงที่ปลูกไมเหมาะสม

m = ความชื้นในดินในชวงที่ปลูกไมเหมาะสม

o = ความสามารถในการระบายน้ําในชวงที่ปลูกไมเหมาะสม

s = สภาพธาตุอาหารพืชในชวงที่ปลูกไมเหมาะสม

r = สภาพดินไมเหมาะสมตอการเจริญเติบโตของรากพิจารณาเฉพาะเนื้อดิน

และโครงสรางดิน

z = สภาพปฏิกิริยาดิน(pH) ของดินไมเหมาะสม

k = ดินไมเหมาะสมตอการทําเขตกรรมพิจารณาเฉพาะความลึกดิน

เนื้อดิน และโครงสรางดิน

x = ดินมีอิทธิพลของเกลือ

w = พื้นที่ไมเหมาะสมตอการใชเครื่องจักรกล

e = พื้นที่งายตอการชะลาง

5. ปญหาและขอจํากัดในการปลูกพืช

5.1 ดินมีความอุดมสมบูรณต่ํา จากการประเมินความอุดมสมบูรณของชุดดินตางๆ ในกลุมชุดดิน

ที่ 17 พบวามีความอุดมสมบูรณต่ําเนื่องจากสาเหตุ 2 ประการ คือ 1) ดินคอนขางเปนทราย และ 2) มีการ

ใชที่ดินเพื่อการเพาะปลูกมาเปนระยะเวลานาน แตขาดการบํารุงและการอนุรักษ ธาตุอาหารพืชในดินรูปที่

เปนประโยชนจึงสูญหายไปกับผลผลิตพืช และสูญเสียไปกับการชะลาง-การกรอนของดินอยางตอเนื่อง