Page 297 - รายงานการจัดการทรัพยากรดินเพื่อการปลูกพืชเศรษฐกิจหลักตามกลุ่มชุดดิน เล่มที่ 1 ดินบนพื้นที่ราบต่ำ
P. 297

283



                  (Soil Interpretation Handbook for Thailand, 1973) พิมพเผยแพรโดยกรมพัฒนาที่ดิน  ซึ่งผลของการ

                  ประเมินสรุปไดดังตารางที่ 10.5

                  ตารางที่ 10.5 ผลการวิเคราะหดิน และระดับความอุดมสมบูรณของแตละชุดดิน

                       ชุดดิน      pH       CEC         BS          OM        Avai.P   Exch.K     ระดับความ

                                          cmol /kg       (%)       (%)      (mg/kg)    (mg/kg)   อุดมสมบูรณ
                                              c
                   เชียรใหญ        -       40.45      22.00      13.13      45.00     129.00        สูง
                   มูโนะ           -       21.00      14.50       5.26      37.90      70.50     ปานกลาง
                   รังสิตกรดจัด   3.90      30.00      46.50       3.69      5.10      128.00     ปานกลาง

                   องครักษ       3.97      30.08      30.06       3.35      4.10      183.00     ปานกลาง
                     คามัธยฐาน   3.94      30.04      26.03       4.48      21.50     128.50     ปานกลาง


                  สรุป จากผลของการประเมินความอุดมสมบูรณของชุดดิน องครักษ รังสิตประเภทกรดจัด มูโนะ และเชียร

                       ใหญความอุดมสมบูรณแตกตางกัน คือดินชุดองครักษ ชุดดินมูโนะ และรังสิตประเภทกรดจัด มีความ

                       สมบูรณปานกลาง และเชียรใหญมีความอุดมสมบูรณสูง

                  4. ความเหมาะสมของกลุมชุดดินสําหรับการปลูกพืชตางๆ


                         เมื่อพิจารณาสภาพพื้นที่ ลักษณะเนื้อดินและการระบายน้ําของดินแลวอาจกลาวไดวา กลุมชุดดิน
                  ที่ 10  มีศักยภาพเหมาะสมในการทํานามากกวาปลูกพืชอยางอื่น  เนื่องจากสภาพพื้นที่ราบเรียบถึงราบลุม

                  เนื้อดินเปนดินเหนียว และการระบายน้ําเลวถึงเลวมาก ซึ่งดินในสภาพดังกลาวมีการใชทํานาอยูแลวเปน

                  สวนใหญ แตผลผลิตขาวที่ไดต่ําเพราะดินเปรี้ยวจัด

                         การนํากลุมชุดดินนี้มาใชปลูกพืชอยางอื่น เชน พืชไร ไมผล ไมยืนตนและพืชผักตางๆ จําเปนตองมี
                  การปรับปรุงดินหรือการพัฒนาที่ดิน เชน 1) ทําคันดินลอมรอบพื้นที่เพื่อปองกันน้ําทวม 2) ยกรองปลูกเพื่อ

                  เพิ่มการระบายน้ํา และ 3) ใสปูนเพื่อลดสภาพกรดจัดของดิน  หากแกไขปญหาไดทั้ง 3 ประการ ก็สามารถ

                  ใชปลูกพืชที่กลาวนี้ได

                         เพื่อใหการใชประโยชนกลุมชุดดินนี้ มีทางเลือก  จึงไดจัดชั้นความเหมาะสมของดินออกเปน 2
                  อยางคือ 1) ความเหมาะสมของดินในการปลูกพืชเศรษฐกิจในสภาพดินเดิม (actual  suitability)  และ 2)

                  ความเหมาะสมของดินหลังจากมีการปรับปรุงหรือพัฒนาที่ดิน (potential suitability) คือการแกปญหาน้ํา

                  ทวม การระบายน้ําของดิน และสภาพกรดจัดของดิน


                  ตารางที่ 10.6 ชั้นความเหมาะสมของกลุมชุดดินที่ 10 ที่ปลูกในฤดูกาลตางๆกัน และปลูกในเขตชลประทาน

                    ชนิดพืช                ปลูกฤดูฝน         ปลูกฤดูแลง       ชลประทาน          หมายเหตุ

                   ขาว
                     ขาวนา                 S2k               S2k               S2k
                     ขาวไร                S3ork             S3ork             S3ork
   292   293   294   295   296   297   298   299   300   301   302