Page 285 - การใช้เทคโนโลยีรีโมทเซนซิ่งและระบบสารสนเทศภูมิศาสตร์ เพื่อประเมินผลผลิตข้าวนาปรัง ปี 2548

ง - 22

ภาคผนวกที่ 3

โรคขาวที่พบมาก ( กรมสงเสริมการเกษตร, 2548 )

1. โรคใบสีสม เกิดจากเชื้อไวรัส โดยมีเพลี้ยจักจั่นสีเขียวเปนพาหะนําโรค พบไดทุกระยะ

ของขาว โดยใบขาวจะเริ่มมีสีเขียวสลับเหลือง ตอมาจะเปลี่ยนเปนสีเหลือง เริ่มจากปลายใบเขาหา

โคนใบ ถาเปนรุนแรงในระยะตนกลา ขาวอาจจะตายได แตถาเปนนาระยะปกดํา ตนที่เปนโรคจะเตี้ย

แคระแกร็น ชวงลําตนจะสั้นกวาปกติ ใบใหมที่โผลออกมาจะมีตําแหนงต่ํากวาขอตอของใบลาสุด อาจ
ตายทั้งกอ หรือออกรวงขนาดเล็ก ลาชากวาปกติ หรือไมออกรวงเลย

การปองกันกําจัด

- ใชพันธุขาวตานทาน เชน กข 1 กข 3
- กําจัดวัชพืช และพืชอาศัยของเชื้อไวรัสและแมลงพาหะนําโรค

- ใชสารกําจัดแมลง เชน สารดูดซึม เชน ฟูราดาน คูราแทร หรือมิปซิน หรือสารกําจัดแมลง

ฉีดพน เชน เซฟวิน 85

2. โรคจู เกิดจากเชื้อไวรัส โดยมีเพลี้ยกระโดดสีน้ําตาลเปนพาหะนําโรค ตนที่เปนโรคจะเตี้ย

แคระแกร็น ใบสีเขียวเขมแคบและสั้น ใบใหมจะแตกชากวาปกติ และเมื่อแตกพุงขึ้นมาดูไมคอย
สมบูรณปลายใบจะบิดเบี้ยว โรคใบหงิก ขาวจะออกรวงชา และรวงไมสมบูรณ เมล็ดจะลีบเปนสวน

ใหญและดางเสียคุณภาพ เกิดไดกับตนขาวทุกระยะ ตนขาวอายุ 15 - 45 วัน จะแสดงอาการรุนแรง

มาก ถามีอายุเกิน 60 วัน แมจะไดรับเชื้อจะแสดงอาการไมรุนแรงนัก
การปองกันกําจัด

- กําจัดวัชพืช และพืชอาศัยแมลงพาหะนําโรค

- ใชสารกําจัดเพลี้ยกระโดดสีน้ําตาล

3. โรคไหม เกิดจากเชื้อรา พบระบาดระหวางเดือนมิถุนายน - สิงหาคม พบประจําในแหลง
ที่มีการทํานามากกวาปละหนึ่งครั้ง และในนาที่หวานขาวหนาแนนอับลม ใสปุยปริมาณมาก มีสภาพ

แหงแลงในตอนกลางวันและชื้นจัดในตอนกลางคืน เชื้อสามารถติดไปกับเมล็ดขาว ลม น้ํา และเศษ

ฟางขาว

การปองกันกําจัด
คลุกเมล็ดพันธุขาวดวยสารกําจัดเชื้อรากอนปลูก เชน benomyl + thiram ( Benlate-t 20%

WP ) อัตรา 3 กรัมตอเมล็ดพันธุ 1 กิโลกรัม หรือ kasugamycin ( Kasumin 2% WP ) อัตรา 3

กรัมตอเมล็ดพันธุ 1 กิโลกรัม