Page 284 - การใช้เทคโนโลยีรีโมทเซนซิ่งและระบบสารสนเทศภูมิศาสตร์ เพื่อประเมินผลผลิตข้าวนาปรัง ปี 2548

ง - 21

เตี้ย ลําตนกลม เขียวเขม โดยยอดที่ถูกทําลายจะไมสามารถใหรวงได ทําใหผลผลิตของขาวลดลง

อยางมาก โดยฤดูหนึ่งบั่ว สามารถขยายพันธุได 6 - 7 ชั่วอายุๆ ที่ 2 3 และ 4 จะเปนชั่วอายุที่

สามารถทําความเสียหายใหขาวไดมากที่สุด

การปองกันกําจัด ( กรมสงเสริมการเกษตร, 2548 )
- ใชพันธุขาวที่สามารถตานทานตอการทําลายของบั่ว เชน กข 4 กข 9 เหมยนอง 62 เอ็ม

เหนียวสันปาตอง และขาวดอกมะลิ 105

- ใชสารกําจัดแมลงชนิดเม็ด เชน carbofuran หรือ benfuracarb หรือ fenofos หวานเมื่อ

พบหลอดบั่วประมาณ 3 เปอรเซ็นต
5. หอยเชอรี่ ( กรมสงเสริมการเกษตร, 2548 ) ลักษณะเหมือนหอยโขงแตตัวโตกวา เจริญ

เติบโตและขยายพันธุไดอยางรวดเร็ว โดยพบการระบาดอยูทั่วทุกภาคของประเทศไทย หอยเชอรี่จะเขา

ทําลายโดยกินพืชที่มีลักษณะนุมไดเกือบทุกชนิด โดยเฉพาะตนขาวในระยะตนกลา และที่ปกดําใหมๆ

ไปจนถึงระยะแตกกอ โดยเริ่มกัดสวนโคนตนที่อยูใตน้ํา จากนั้นกินสวนใบที่ลอยน้ํา จนหมดใชเวลา
1 - 2 นาที

การปองกันกําจัด

- วิธีกล เก็บทําลายเมื่อพบตัวหอยและไข หรือดักกั้นตามทางน้ําผาน โดยใชตาขายถี่กั้นขณะ
สูบน้ําเขานาขาว และกั้นบริเวณทางน้ําผาน หรือใชไมหลักปกในนาขาว เพื่อลอใหหอยมาวางไข แลว

นําไปทําลาย หรือใชพืชที่หอยเชอรี่ชอบกินเหยื่อลอใหหอยเชอรี่เขามากินและหลบซอนตัว จากนั้นจึง

นําไปทําลาย

- โดยชีววิธี เชน เลี้ยงเปดในนาขาว หรืออนุรักษใชศัตรูธรรมชาติ เชน นกปากหาง นกกระ

ปูด เพื่อใหชวยกําจัดและลดปริมาณหอยเชอรี่
- ใชสารเคมี คอปเปอรซัลเฟต ( จุนสี ) ในอัตรา 1 กิโลกรัม/ไร ละลายน้ําแลวพน

หรือรดใหทั่วแปลงนาที่มีระดับน้ําสูงไมเกิน 5 เซนติเมตร และใชสารกําจัดหอย

เชอรี่ชนิดอื่นๆ