Page 92 - สถานภาพและการจัดการดินเค็มในประเทศไทย
P. 92

ห้องสมุดกรมพัฒนาที่ดิน



             ปัญหาด้านดินเค็มอย่างรุนแรง เกษตรกรไม่สามารถใช้ประโยชน์  เพื่อการเพาะปลูกได้อย่างเต็มที่  มีน้ำซับที่เป็น
             น้ำเค็มไหลออกมาจากน้ำใต้ดิน  โดยเฉพาะอย่างยิ่งพื้นที่ที่เป็นที่นา  ไม่สามารถใช้ปลูกข้าวได้ตามปกติ  และทำ

             ให้ผลผลิตเสียหายเพิ่มขึ้นเรื่อย ๆ นอกจากนี้น้ำเค็มดังกล่าวยังไหลลงไปตามที่ลุ่มปะปนกับแหล่งน้ำตาม
             ธรรมชาติทำให้พื้นที่ทำนาและแหล่งน้ำตามธรรมชาติที่น้ำเค็มไหลผ่านมีสภาพเป็นดินเค็มขยายพื้นที่เพิ่มขึ้น



























             ภาพที่ 5.8  แหล่งต้มเกลือสินเธาว์บ่อกระถิน อำเภอบ้านไผ่ จังหวัดขอนแก่น

                         สภาพภูมิประเทศ  ส่วนใหญ่มีลักษณะค่อนข้างราบเรียบ  ความลาดชันประมาณ  1-2 เปอร์เซ็นต์
             บริเวณสูงสุดของพื้นที่อยู่ทางด้านทิศตะวันออก  ซึ่งเป็นสันปันน้ำของพื้นที่ลุ่มน้ำจิ๋วโดยสูงจากระดับน้ำทะเล
             ปานกลางประมาณ 160-163 เมตร จากบริเวณนี้พื้นที่จะค่อย  ๆ ลดระดับลงไปทางทิศตะวันตก  จนถึงจุดต่ำสุด

             บริเวณบ้านขามเรียนและสูงจากระดับน้ำทะเลปานกลางประมาณ  156 เมตร การลดระดับของพื้นที่ค่อนข้าง
             สม่ำเสมอ บางแห่งจะพบเนินดินเล็ก  ๆ
                         แหล่งน้ำธรรมชาติ

                         ทุ่งเมืองเพียมีแหล่งน้ำธรรมชาติที่สามารถใช้ประโยชน์ได้น้อยมาก  ส่วนใหญ่เป็นลำห้วยเล็ก  ๆ
             เช่น ห้วยบ่อกระถิน ห้วยบ้านดู่ ห้วยขามเรียน ส่วนหนองน้ำธรรมชาติมีสภาพตื้นเขิน ได้แก่ หนองใหญ่
             เกษตรกรขาดแคลนน้ำเพื่อการอุปโภค  บริโภคและเพื่อทำเกษตรกรรม
                         ทรัพยากรดินและการใช้ประโยชน์ที่ดิน

                         จากแผนที่ความเหมาะสมของดินกับพืชเศรษฐกิจมาตราส่วน  1:5,000 พื้นที่ส่วนใหญ่อยู่ในกลุ่ม
             ชุดดินที่ 20 (ภาพที่ 5.9) ได้แก่ ชุดดินร้อยเอ็ดที่มีคราบเกลือ  ชุดดินกุลาร้องไห้ ชุดดินทุ่งสัมฤทธิ์ กลุ่มชุดดินที่ 4
             ได้แก่ ชุดดินราชบุรี กลุ่มชุดดินที่ 35 ได้แก่ ชุดดินสตึก จากการสำรวจและจำแนกดินอย่างละเอียดของฝ่ายวาง
             แผนการใช้ที่ดิน สำนักงานพัฒนาที่ดินเขต  5 ขอนแก่น พบว่า เนื้อดินบนเป็นดินร่วนปนทราย  ดินชั้นกลางเป็น

             ดินร่วนเหนียวถึงดินเหนียว  ดินชั้นล่างมีเนื้อดินเป็นดินร่วนเหนียวปนทราย  มีความเป็นกรดเป็นด่าง  8.0
             ตลอดหน้าตัดดิน มีวัตถุต้นกำเนิดดินเป็นตะกอนลำน้ำพา การระบายน้ำค่อนข้างเลว เป็นดินลึกมาก
             ความอุดมสมบูรณ์ตามธรรมชาติค่อนข้างต่ำถึงต่ำ  สภาพการใช้ประโยชน์ที่ดินเกือบทั้งหมดใช้ในการทำนาปลูก
             ข้าวเหนียวพันธุ์  กข6 และเป็นการทำนาปี  บางแห่งเป็นเนินดินเล็ก  ๆ เกษตรกรใช้ปลูกพริก  ข้าวโพด พืชสวน

             ครัวและไม้ผลชนิดต่าง ๆ ให้ผลผลิตดีพอสมควร บางปีเกษตรกรไม่สามารถได้ผลผลิตจากการปลูกข้าว
             เนื่องจากแห้งแล้งและดินที่มีผลกระทบจากเกลือระดับเค็มจัด  (ภาพที่ 5.10)



              76       สถานภาพและการจัดการดินเค็มในประเทศไทย
                       กรมพัฒนาที่ดิน
   87   88   89   90   91   92   93   94   95   96   97