Page 43 - ผลกระทบระยะยาวของการปลูกยางพาราต่อสมบัติดินและความหลากหลายทางชีวภาพในดิน Long Term Impact of Rubber Plantation on Soil Properties and Biodiversity

ห้องสมุดกรมพัฒนาที่ดิน

29

เมื่อ W คือ ค่าปัจจัยถ่วงน้ำหนัก (weighting factor)
i
j คือ ผลรวมกำลังสองของเวคเตอร์ลักษณะเฉพาะแต่ละตัว
(sum of squared coordinates of an indicator

on each eigenvector)
ƒj คือ ค่าสัมประสิทธ์ความแปรผัน (percentage of total

variability)

โดยสมมุติให้ค่าลักษณะเฉพาะ (eigenvalue) ที่มีค่ามากกว่า 1 มีจำนวน p ตัว

6) คำนวณค่าดัชนีคุณภาพ (quality index: QI) ดังสมการ
n

i
QI = ∑ S x W i
i = 1

เมื่อ QI คือ ค่าดัชนีคุณภาพ (quality index)
S คือ ค่ามาตรฐานของตัวชี้วัด (normalized indictor score)
i
W คือ ค่าปัจจัยถ่วงน้ำหนัก (weighting factor)
i

2.2.5 ปริมาณเศษซากพืช
เก็บข้อมูลชนิดของเศษซากพืชที่พบในพื้นที่ในช่วงเดือนกันยายน ปี พ.ศ. 2558

โดยนำแผ่นพลาสติกใสขนาด 25x25 เซนติเมตร วางลงบนแปลง โดยทำการสุ่มเก็บข้อมูลแปลงละ 3
จุด ใช้มีดตัดตามขอบของแผ่นพลาสติกเพื่อนำตัวอย่างพืชและเศษซากพืชที่พบภายใต้แผ่นพลาสติก

มาแยกชนิดของเศษซากพืชแล้วนำไปอบที่อุณหภูมิ 65 องศาเซลเซียสเป็นเวลา 24 ชั่วโมง นำเศษ

ซากพืชที่ได้มาชั่งน้ำหนักแล้วคำนวณกลับเป็นน้ำหนักแห้งต่อพื้นที่ 1 ตารางเมตรและเปอร์เซ็นต์ของ
เศษซากพืชแต่ละชนิดที่พบ (Zanella et al., 2011) โดยแยกชนิดของเศษซากพืชออกเป็น 7 ชนิด

ดังนี้

1) วัชพืชและส่วนของพืชที่ยังคงเจริญเติบโตอยู่ (fresh)
2) ใบพืชที่ร่วงหล่นแต่ยังไม่มีการย่อยสลายหรือมีสัดส่วนที่ย่อยสลายแล้วน้อยกว่า

50 เปอร์เซ็นต์ของชิ้นส่วนเต็ม (entire)

3) เศษซากพืชส่วนที่เป็นไม้ (wood)
4) เศษซากพืชส่วนใบที่ย่อยสลายแล้ว โดยมีสัดส่วนที่ย่อยสลายแล้วมากกว่า 50

เปอร์เซ็นต์ของชิ้นส่วนเต็ม (fragment)
5) เศษซากพืชที่มีการย่อยสลายส่วนของเนื้อใบและเหลือเพียงส่วนของเส้นใบ

(skeleton)