Page 99 - รายงานสภาพการใช้ที่ดินและการเปลี่ยนแปลงการใช้ที่ดิน จังหวัดอุบลราชธานี ปี 2553

80

4) ไม้ผล ปีพ.ศ. 2550 มีพื นที 72,977 ไร่ หรือร้อยละ 0.74 และปี พ.ศ. 2553 มีพื นที

74,744 ไร่ หรือร้อยละ 0.76 เพิ มขึ นจากปี พ.ศ. 2550 จํานวน 1,767 ไร่ หรือเพิ มขึ นร้อยละ 2.42 พื นที ที

เพิ มขึ นส่วนใหญ่เป็นพื นที ปลูกมะม่วงหิมพานต์ ทั งนี อาจเกิดจากมะม่วงหิมพานต์เป็นพืชเศรษฐกิจที สําคัญ

ของจังหวัดอุบลราชธานี
ประเทศไทยอยู่บริเวณใกล้เส้นศูนย์สูตร สามารถผลิตผลไม้เขตร้อน ได้แก่

มะม่วง มะละกอ แก้วมังกร สับปะรด ออกสู่ท้องตลาดอย่างต่อเนื องตลอดทั งปี จากเดิมที มีพื นที ปลูกไม้ผล

จํานวน 54,424 ไร่ เพิ มขึ นเป็น 74,744 ไร่ พื นที ปลูกไม้ผลตามภาคต่าง ๆ ของประเทศไทย ในปี พ.ศ. 2548
ประมาณ 9.68 ล้านไร่ แบ่งออกเป็นมะม่วง 22.68 เปอร์เซ็นต์ ทุเรียน 10.08 เปอร์เซ็นต์ ลําไย 10.07

เปอร์เซ็นต์ กล้วยนํ าว้า 8.33 เปอร์เซ็นต์เงาะ 6.79 เปอร์เซ็นต์ และผลไม้อื น ๆ 42.05 เปอร์เซ็นต์ ให้ผลผลิต

12.69 ล้านตัน การส่งออกทั งในรูปผลสดและผลิตภัณฑ์ มีปริมาณ 1.4 ล้านตัน ด้วยมูลค่ามากกว่า 40,000

ล้านบาท หรือประมาณ 6.6 เปอร์เซ็นต์ ของมูลค่าการส่งออกสินค้าเกษตร ไม้ผลเมืองร้อนของประเทศไทย
สามารถแบ่งเป็น 2 กลุ่มใหญ่ ๆ ตามความสําคัญทางด้านเศรษฐกิจ คือ

กลุ่มที 1 ไม้ผลที มีความสําคัญทางเศรษฐกิจมากและมีมูลค่าการส่งออกสูง

จํานวน 10 ชนิด ได้แก่ ลําไย, ทุเรียน, มังคุด, ลิ นจี , มะม่วง, ส้มโอ, เงาะ, สับปะรด, มะพร้าวนํ าหอมและ
มะขาม

กลุ่มที 2 ไม้ผลที มีศักยภาพทางเศรษฐกิจในอนาคตหรือเป็นไม้ผลท้องถิ นหรือ

พื นเมือง มีการบริโภคภายในประเทศมากกว่าการส่งออก ได้แก่ กระท้อน, ชมพู่, น้อยหน่า, พุทรา, มะปราง,
ฝรั ง, ลองกอง, ลางสาด, สละ, ขนุน, มะนาว, องุ่นและกล้วย เป็นต้น ซึ งมีการเปลี ยนแปลงการใช้ที ดินตาม

พื นที ต่างๆ ( ดังตารางที 14 และภาพที 33 )