Page 57 - ผลกระทบระยะยาวของการปลูกยางพาราต่อสมบัติดินและความหลากหลายทางชีวภาพในดิน Long Term Impact of Rubber Plantation on Soil Properties and Biodiversity

ห้องสมุดกรมพัฒนาที่ดิน

42

ทั้งนี้ พบว่า ไม่พบความแตกต่างทางสถิติของสิ่งมีชีวิตในดินที่พบในแต่ละตำรับการ
ทดลอง ยกเว้นสิ่งมีชีวิตในกลุ่ม Chilopoda, Mollusca และ Oligochaeta (ตารางที่ 5) ซึ่งพบว่า

สิ่งมีชีวิตในกลุ่ม Chilopoda มีปริมาณมากที่สุดในแปลงปลูกยางพารารอบที่ 2 ช่วงอายุก่อนเปิดกรีด
(3-6 ปี) (R2y) คือ 151.11 ตัวต่อตารางเมตร โดยมีความแตกต่างทางสถิติกับจำนวนสิ่งมีชีวิตในกลุ่ม

Chilopoda ในแปลงปลูกยางพารารอบที่ 2 ช่วงอายุหลังเปิดกรีด (18-22 ปี) (R2o) แปลงปลูก

ยางพารารอบที่ 3 ช่วงอายุก่อนเปิดกรีด (3-6 ปี) (R3y) และแปลงปลูกยางพารารอบที่ 3 ช่วงอายุหลัง
เปิดกรีด (18-22 ปี) (R3o) สำหรับสิ่งมีชีวิตในดินในกลุ่ม Mollusca พบว่า แม้จะพบเพียงจำนวน

เล็กน้อย แต่มีจำนวนมากที่สุดในแปลงปลูกยางพารารอบที่ 2 ช่วงอายุก่อนเปิดกรีด (3-6 ปี) (R2y)

เช่นเดียวกัน โดยมีจำนวน 16 ตัวต่อตารางเมตร ทั้งนี้ ไม่พบสิ่งมีชีวิตในดินในกลุ่ม Mollusca ในพื้นที่
ป่า (F) แปลงปลูกยางพารารอบที่ 2 ช่วงอายุหลังเปิดกรีด (18-22 ปี) (R2o) และแปลงปลูกยางพารา

รอบที่ 3 ช่วงอายุหลังเปิดกรีด (18-22 ปี) (R3o) ในขณะที่สิ่งมีชีวิตในกลุ่ม Oligochaeta มีจำนวน

น้อยที่สุดในแปลงปลูกยางพารารอบที่ 2 ช่วงอายุก่อนเปิดกรีด (3-6 ปี) (R2y) โดยมีจำนวนเฉลี่ย
40.89 ตัวต่อตารางเมตร และพบว่ามีจำนวนมากที่สุดในพื้นที่ป่า (F) โดยมีจำนวนเฉลี่ย 222.22 ตัว

ต่อตารางเมตร
การวิจัยครั้งนี้ พบว่า มีเพียงจำนวนสิ่งมีชีวิตในดินในกลุ่มที่กินสัตว์อื่นเป็นอาหาร

(predator) เท่านั้นที่มีความแตกต่างทางสถิติของจำนวนสิ่งมีชีวิตที่พบ โดยพบว่า สิ่งมีชีวิตในกลุ่มที่

กินสัตว์อื่นเป็นอาหารมีจำนวนมากที่สุดในแปลงปลูกยางพารารอบที่ 2 ช่วงอายุก่อนเปิดกรีด (3-6 ปี)
(R2y) คือ 496 ตัวต่อตารางเมตร โดยมีความแตกต่างทางสถิติกับสิ่งมีชีวิตในกลุ่มที่กินสัตว์อื่นเป็น

อาหารที่พบในแปลงปลูกยางพารารอบที่ 1 ช่วงอายุหลังเปิดกรีด (18-22 ปี) (R1o) และแปลงปลูก
ยางพารารอบที่ 3 ช่วงอายุก่อนเปิดกรีด (3-6 ปี) (R3y) โดยแปลงปลูกยางพารารอบที่ 3 ช่วงอายุก่อน

เปิดกรีด (3-6 ปี) (R3y) มีจำนวนสิ่งมีชีวิตในกลุ่มที่กินสัตว์อื่นเป็นอาหารน้อยที่สุด คือ 92.44 ตัวต่อ

ตารางเมตร (ตารางที่ 6)
3.1.2 ดัชนีความหลากหลายของสิ่งมีชีวิตในดิน

แม้จะไม่มีความแตกต่างทางสถิติของจำนวนสิ่งมีชีวิตทั้งหมดที่พบ (abundance)

ดัชนีความหลากหลายของสิ่งมีชีวิตในดิน (diversity index) และดัชนีความสม่ำเสมอ (evenness
index) ในพื้นที่ป่าและพื้นที่ปลูกยางพาราทั้งสามรอบการปลูก แต่จากการศึกษาพบว่า ในพื้นที่ป่า (F)

มีค่าดัชนีความมากชนิด (richness index) ของสิ่งมีชีวิตในดินมากที่สุด คือ 10.89 ทั้งนี้ มีแนวโน้มว่า
ในแปลงยางพาราช่วงอายุหลังเปิดกรีด (18-22 ปี) จะมีค่าดัชนีความมากชนิดของสิ่งมีชีวิตในดิน

มากกว่าแปลงยางพาราช่วงอายุก่อนเปิดกรีด (3-6 ปี) โดยแปลงปลูกยางพารารอบที่ 3 ช่วงอายุก่อน

เปิดกรีด (3-6 ปี) (R3y) มีค่าดัชนีความมากชนิด (richness index) ของสิ่งมีชีวิตในดินน้อยที่สุด คือ
6.00 (ตารางที่ 7)