Page 503 - รายงานการจัดการทรัพยากรดินเพื่อการปลูกพืชเศรษฐกิจหลักตามกลุ่มชุดดิน เล่มที่ 1 ดินบนพื้นที่ราบต่ำ

489

6.5.1 ใชระบบการปลูกพืชหมุนเวียน ซึ่งมีพืชตระกูลถั่วสอดแทรกอยูในระบบการปลูกพืชหลัก เชน

ปลูกถั่วเหลือง-ขาว-ยาสูบ หรือพืชผัก-ขาว-ถั่วตางๆ เปนตน จะชวยเพิ่มความอุดมสมบูรณของดิน และเพิ่ม
ผลผลิตของพืชหลัก

6.5.2 ปลูกพืชปุยสดแลวไถกลบลงดิน โดยปลูกพืชตระกูลถั่ว เชน ปอเทือง โสน โสนอัฟริกัน และ

ถั่วตางๆ กอนการปลูกพืชหลัก 2-3 เดือน แลวไถกลบเมื่อพืชเริ่มออกดอก วิธีนี้จะชวยปรับปรุงสมบัติ

ทางดานกายภาพ เคมีและความอุดมสมบูรณของดิน

6.5.3 ใชปุยเพื่อเพิ่มความอุดมสมบูรณของดิน ควรใชทั้งปุยอินทรีย และปุยเคมีควบคูกันไปในการ

ปลูกพืชไร ไมผลและพืชผัก สําหรับปุยอินทรีย เชน ปุยหมัก ปุยคอกและปุยพืชสดนั้น นอกจากจะ

ปลดปลอยธาตุอาหารภายหลังการสลายตัวในดินแลว ยังชวยปรับปรุงสมบัติทางกายภาพและทางเคมีของ

ดินดวย สวนปุยเคมีชวยเพิ่มธาตุอาหารที่ดินขาดแคลน ใหเพียงพอตอการเจริญเติบโตของพืช สําหรับสูตร
ปุย อัตราและวิธีการใชนั้นขึ้นอยูกับชนิดของพืชและระดับความอุดมสมบูรณของดิน ซึ่งกลาวไวในหัวขอที่ 9

7. ขอเสนอแนะ

เนื่องจากกลุมชุดดินนี้พบในสภาพพื้นที่ราบต่ํา ในชวงฤดูฝนจะมีน้ําขังแชเปนเวลา 2-5 เดือน ใน

รอบป จึงมีศักยภาพเหมาะสมในการปลูกขาวในชวงฤดูฝน ปลูกพืชไรอายุสั้นเชน ถั่วเหลือง ถั่วเขียว ถั่วลิสง
ยาสูบ ขาวโพด และพืชผักตางๆ กอนและหลังการปลูกขาว อยางไรก็ตามเพื่อใหการใชที่ดินมีประสิทธิภาพ

และเกิดประสิทธิผลสูงสุด ควรจัดระบบการใชที่ดิน “แบบไรนาสวนผสม” โดยมีการแบงการใชประโยชน

ที่ดินออกเปนสวนๆ ดังนี้

7.1 พื้นที่ปลูกขาว ควรเปนพื้นที่ราบต่ําสุดเนื่องจากในฤดูฝนน้ําจะขังเร็วกวาพื้นที่สวนอื่น และมัก
ไมขาดน้ําในการปลูก พื้นที่สวนนี้อาจปรับปรุงเพื่อใชปลูกพืชไรอายุสั้น และพืชผักตางๆ กอนและหลังการ

ปลูกขาวไดดวย รูปแบบการใชที่ดินดังกลาวนี้ เกษตรกรในจังหวัดเชียงใหม เชียงราย ลําพูน เพชรบูรณและ

อุตรดิตถ ไดปฏิบัติอยางกวางขวาง

7.2 พัฒนาเปนพื้นที่ปลูกพืชไรและพืชสวนตลอดป ควรใชพื้นที่คอนขางดอน ทําคันลอมรอบ
เพื่อปองกันน้ําทวม ปรับระดับพื้นที่ภายในแปลงใหสม่ําเสมอ และปรับปรุงการระบายน้ําของดินโดยการยก

รองปลูกและทํารองระบายน้ํารอบแปลง สําหรับวิธีจัดการดินเพื่อปลูกพืชไร พืชผักและไมผล ซึ่งไดกลาวไว

ในหัวขอที่ 8

7.3 พื้นที่พัฒนาแหลงน้ํา ควรอยูระหวางพื้นที่นาขาว พืชไร ไมผลและพืชผักตางๆ ไมลุมและดอน

3
จนเกินไป ขนาดของสระน้ําที่จะพัฒนาควรเปนขนาดแหลงน้ําประจําไรนา คือ มีความจุประมาณ 1,250 ม
สวนจํานวนสระที่ขุดขึ้นอยูกับปริมาณน้ําที่ตองการใช สําหรับแหลงน้ําที่พัฒนาควรใชเลี้ยงปลาน้ําจืดที่เลี้ยง

งาย โตเร็วและเปนที่ตองการของตลาด เชน ปลาไน ปลานิล ปลาดุก ปลาสวาย ปลาหมอตาล ปลาเทโพ