Page 318 - รายงานการจัดการทรัพยากรดินเพื่อการปลูกพืชเศรษฐกิจหลักตามกลุ่มชุดดิน เล่มที่ 1 ดินบนพื้นที่ราบต่ำ

304

อาจพบจุดประสีแดง และผลึกของยิปซั่ม สวนดินลางเปนดินเหนียว สีพื้นเปนสีน้ําตาลปนเทาหรือสีออนของ

เทาปนน้ําตาล มีจุดประสีแดง สีเหลืองปนน้ําตาล ซึ่งจะพบจุดประสีเหลืองฟางขาว ในระดับความลึกตั้งแต
40-100 ซม. ปฏิกิริยาของดินเปนกรดรุนแรงมาก(pH 4.0-4.5)

3.3 การประเมินความอุดสมบูรณของดิน

การประเมินความอุดมสมบูรณของดินแตละชุดไดใชสมบัติทางเคมี 5 อยาง คือคาความจุในการ

แลกเปลี่ยนแคตไอออน(CEC) เปอรเซ็นตอิ่มตัวดวยเบส(base saturation percentage, %BS) ปริมาณ

อินทรียวัตถุในดิน(OM) ฟอสฟอรัสที่เปนประโยชน(avai.P) และโพแทสเซียมที่แลกเปลี่ยนได(exch.K) ซึ่งได

จากผลของการวิเคราะหดินที่เปนตัวแทนของชุดดินในกลุมชุดดินนี้ โดยพิจารณาเฉพาะผิวดินระดับความ
ลึก 0-30 ซม. สําหรับวิธีประเมินใชวิธีการในคูมือการวินิจฉัยคุณภาพของดินสําหรับประเทศไทย ป 1973

(Soil Interpretation Handbook for Thailand, 1973) พิมพเผยแพรโดยกรมพัฒนาที่ดิน ซึ่งผลของการ

ประเมินสรุปไดดังตารางที่ 11.5

ตารางที่ 11.5 ผลการวิเคราะหดินและระดับความอุดมสมบูรณของแตละชุดดิน

CEC BS OM Avai.P Exch.K ระดับความอุดม
ชุดดิน pH
cmol /kg (%) (%) (mg/kg) (mg/kg) สมบูรณ
c
ดอนเมือง 3.76 15.00 37.23 1.36 2.25 161.00 ปานกลาง
ธัญญบุรี 4.06 25.21 38.10 2.73 6.54 297.00 ปานกลาง
รังสิต 4.10 25.82 27.44 2.32 8.90 179.55 ปานกลาง

เสนา 4.36 27.72 47.40 2.16 10.30 163.75 ปานกลาง
คามัธยฐาน 4.08 25.52 37.67 2.24 7.72 171.65 ปานกลาง

สรุป : จากการประเมินความอุดมสมบูรณของชุดดินรังสิต ธัญญบุรี เสนา และดอนเมือง พบวามีความ

อุดมสมบูรณอยูในระดับปานกลางทั้งหมด

4. การประเมินความเหมาะสมของดินสําหรับการปลูกพืชตาง

เมื่อพิจารณาสภาพพื้นที่ ลักษณะเนื้อดินและการระบายน้ําของดิน กลุมชุดดินที่ 11 มีศักยภาพ

เหมาะสมสําหรับการทํานามากกวาปลูกพืชอยางอื่น แตขอจํากัดในการปลูกขาว คือดินเปนกรดจัดทําใหผล
ผลิตขาวต่ํา การใชกลุมชุดดินนี้ในการเพาะปลูกพืชอยางอื่น เชน ไมผล หรือพืชผัก จําเปนตองปรับปรุงดิน

หรือพัฒนาที่ดินใหมีสภาพเหมาะสม จึงจะใชปลูกพืชดังกลาวได เพื่อใหการใชประโยชนที่ดินมีทางเลือก จึง

จัดชั้นความเหมาะสมของดินออกเปน 3 ลักษณะ คือ การจัดชั้นความเหมาะสมในการปลูกพืช 1) ในชวงฤดู

ฝน 2) ในชวงฤดูแลง และ 3) หลังจากการพัฒนาที่ดินแลว ซึ่งพอสรุปไดดังตารางที่ 11.6