Page 131 - รายงานการจัดการทรัพยากรดินเพื่อการปลูกพืชเศรษฐกิจหลักตามกลุ่มชุดดิน เล่มที่ 1 ดินบนพื้นที่ราบต่ำ

117

8.3 การเตรียมดินสําหรับปลูกไมผล และไมยืนตน

8.3.1 ฝรั่ง ตากดินไว 10-15 วัน ขุดหลุมปลูกขนาด 50x50x50 ซม. ดินที่ขุดขึ้นมาใหแยกชั้นบน

และลางไวคนละกอง ผสมดินชั้นลางกับปุยหมัก หรือปุยคอกในสัดสวน 1:2 รองกนหลุมดวยปุยหินฟอสเฟต

500 กรัม/หลุม จากนั้นกลบดินชั้นบนลงในหลุมแลวตามดวยดินชั้นลาง ควรกลบดินใหสูงกวาขอบปากหลุม

เดิมประมาณ 10 ซม. เผื่อการยุบตัวหลังจากรดน้ํา หรือฝนตก ชวยใหไมเกิดแองรอบโคนตน

8.3.2 มะนาว ทําคันดินกวาง 6-8 เมตร และสูงกวาแนวระดับที่น้ําเคยทวมถึงประมาณ 50 ซม.

ขุดรองน้ําเพื่อระบายน้ําออกโดยใหมีขนาดกวาง 1.5 เมตร ลึก 1 เมตร และพื้นรองน้ํากวาง 0.5-0.7 เมตร

ระยะปลูกที่เหมาะสมคือ 5x5x5 เมตร

8.3.3 มะมวง พื้นที่ลุมควรยกรองปลูกในแนวทิศเหนือ-ใต ใหมีสันรองกวาง 6-8 เมตร รองน้ํากวาง

1.0-1.5 เมตร ลึก 1.0 เมตร (ยกรองใหสันรองสูงกวาระดับน้ําที่เคยทวมสูงสุด 0.5-1.0 เมตร) แตถาพื้นที่ลุม

มาก ควรทําคันดินปองกันน้ําทวมรอบสวน มีทอระบายน้ําเขาออกไดโดยใชระยะระหวางตน 4-6 เมตร หลุม

ปลูกในพื้นที่อุดมสมบูรณควรมีขนาด 50x50x50 ซม. แตพื้นที่อุดมสมบูรณปานกลางควรมีหลุมปลูกขนาด
70x70x70 ซม. และใชวัสดุปรับปรุงดินเพิ่มมากขึ้น

8.4 การเตรียมดินสําหรับปลูกหญาเลี้ยงสัตว

มีพันธุหญาหลายพันธุที่สามารถขึ้นไดดีในดินกลุมนี้ เชนหญาขน หญาปลองน้ํา และหญาชันกาศ

เปนตน ถาไดมีการปรับปรุงแกไขสภาพน้ําขังแชหรือน้ําทวมในฤดูฝนสามารถปลูกหญาเลี้ยงสัตวไดเปน

อยางดีซึ่งเปนทางเลือกในการใชประโยชนของกลุมดินชุดนี้อีกทางหนึ่ง

9. การใชปุยสําหรับพืชชนิดตางๆ

9.1 การใชปุยสําหรับขาว

ดินในกลุมชุดดินที่ 1 มีอินทรียวัตถุระดับปานกลาง ฟอสฟอรัสที่เปนประโยชนต่ํา และโพแทสเซียม
ที่แลกเปลี่ยนไดสูง ดังนั้นเพื่อใหขาวไดรับธาตุไนโตรเจน ฟอสฟอรัสและโพแทสเซียมอยางเพียงพอ จึงควร

ใชปุยเคมีอยางเหมาะสม ซึ่งมีอยู 2 แนวทางคือ 1) ใชแมปุย โดยเลือกชนิดของแมปุย และอัตราของแมปุย

นั้น จากบทนําในตารางที่ ก 15-16 สําหรับขาวไมไวตอชวงแสง และ ก 17-18 สําหรับขาวไวตอชวงแสง

หรือ 2) ใชปุยนาซึ่งมีจําหนายทั่วไป สําหรับแนวทางที่ 2 นั้น สูตรปุย และอัตราปุยเคมีที่ควรใชมีดังนี้
ก) ขาวไมไวตอชวงแสง อัตราธาตุอาหารที่ควรใส คือ 12 กก.N/ไร และ 6 กก.P O /ไร คิดเปน
2 5
น้ําหนักปุยแลวแบงใส 3 ครั้งดังนี้ คือ

ครั้งที่ 1 สําหรับนาดําใสในชวงปกดํา แตถาเปนนาหวานใสหลังขาวงอก 15-20 วัน คือ ปุยสูตร

16-20-0 หรือ ปุยสูตรใกลเคียง อัตรา 30 กก./ไร

ครั้งที่ 2 ใสในระยะที่ขาวแตกกอ หรือ 30 วันหลังการใสปุยครั้งแรก คือ ปุยสูตร 46-0-0 อัตรา 9
กก./ไร