Page 479 - รายงานการจัดการทรัพยากรดินเพื่อการปลูกพืชเศรษฐกิจหลักตามกลุ่มชุดดิน เล่มที่ 1 ดินบนพื้นที่ราบต่ำ
P. 479
465
เนื้อดิน และโครงสรางดิน
x = ดินมีอิทธิพลของเกลือ
w = พื้นที่ไมเหมาะสมตอการใชเครื่องจักรกล
e = พื้นที่งายตอการชะลาง
5. ปญหาและขอจํากัดในการปลูกพืช
5.1 ดินตื้น กลุมชุดดินนี้เปนดินตื้นถึงตื้นมาก มีเศษหินและกรวดลูกรังปะปนอยูในชั้นดินมาก และ
พบหินพื้นหรือหินที่เปนวัตถุตนกําเนิดดินในความลึก 50 ซม. จากผิวดินบนเปนสวนใหญ เวลาฝนทิ้งชวงดิน
จะแหงเร็ว
5.2 การชะลางพังทลายของดิน เกิดขึ้นในระดับปานกลางถึงรุนแรง โดยเฉพาะบริเวณที่ใชในการ
เพาะปลูกซึ่งเปนดินตื้นมาก และมีความลาดเทเกินกวา 5 เปอรเซ็นต
5.3 ความอุดมสมบูรณของดินลดลงรวดเร็ว เนื่องจากมีการชะลางพังทลายของหนาดินอยาง
ตอเนื่อง
5.4 ดินแหงจัดและขาดแคลนน้ําในการเพาะปลูก แหลงน้ําธรรมชาติมีจํากัดและไมมีระบบ
ชลประทานเขาถึง จึงไมสามารถเพาะปลูกพืชในฤดูแลง
6. การจัดการเพื่อใหเหมาะสมในการปลูกพืช
6.1 การเลือกพื้นที่สําหรับปลูกพืช กลุมชุดดินนี้ประกอบดวยดินตั้งแตตื้นมากถึงลึกปานกลาง จึง
ควรเลือกใชประโยชนดังนี้ 1) ปลูกพืชไรทั่วไปในชุดดินที่มีความลึกปานกลาง เชน ชุดดินลี้ ทาลี่ โปงน้ํารอน
และนครสวรรค 2) ปลูกเฉพาะพืชไรรากตื้น ในดินตื้นที่มีหนาดินหนากวา 15 ซม. เชน ดินชุดมวกเหล็ก
สบปราบ และไพสาลี และ 3) ดินตื้นมากและมีความลาดเทสูง ควรสงวนไวเปนปาธรรมชาติ เชน ชุดดินงาว
หินซอนและโคกปรือ
6.2 การเตรียมหลุมปลูก ในการปลูกไมผลหรือไมยืนตนบางชนิดบนดินชุดทาลี่ ลี้ นครสวรรค และ
โปงน้ํารอน เชน ยางพารา มะมวง ขนุน ฯลฯ ควรเตรียมหลุมปลูกขนาดไมนอยกวา 75x75x75 ซม.และผสม
ปุยอินทรีย ไดแก ปุยคอกหรือปุยหมัก อัตรา 20-30 กก./หลุม
6.3 การอนุรักษดินและน้ํา ในการปลูกพืชไรและไมผล ควรผสมผสานการอนุรักษดินและน้ําดวย
วิธีการทางพืชและวิธีกลดังนี้
6.3.1 วิธีการทางพืช ควรใชวิธีการอยางใดอยางหนึ่งดังนี้ 1) ปลูกแถบไมพุมตระกูลถั่วยืนตนตาม
แนวระดับขวางลาดเท เชน การปลูกแถบของถั่วมะแฮะผสมกับกระถินยักษ 2) ปลูกแถบหญาแฝกตามแนว
ระดับขวางความลาดเทของพื้นที่ 3) ปลูกแถบไมพุมตระกูลถั่วยืนตนตามแนวระดับ สลับกับการปลูกแถบ