Page 206 - รายงานการจัดการทรัพยากรดินเพื่อการปลูกพืชเศรษฐกิจหลักตามกลุ่มชุดดิน เล่มที่ 1 ดินบนพื้นที่ราบต่ำ
P. 206
192
เชนเดียวกัน สําหรับชวงใกลเก็บเกี่ยวผลผลิตใชปุยสูตร 13-13-21 อัตรา 1-2 กก./ตน สวนหลังการเก็บเกี่ยว
ผลผลิตแลว ควรใชปุยสูตรเดียวกันกับที่ใชในสมอายุ 1 ป แตใสอัตรา 1-3 กก./ตน พนปุยธาตุรองและธาตุ
อาหารเสริมทางใบ และใสปุยอินทรีย 20-50 กก./ตน
10. สรุป
กลุมชุดดินที่ 30 ประกอบดวยชุดดินเชียงแสนและดอยปุย พบในสภาพพื้นที่ซึ่งเปนลูกคลื่นลอน
ลาดถึงเปนภูเขาชัน สวนใหญพบในจังหวัดเชียงรายและเชียงใหม การใชประโยชนปจจุบัน คือ ปลูกไมผล
ไมยืนตน พืชไรและพืชผัก แตสวนใหญยังคงสภาพเปนปาดิบเขา และปาเบญจพรรณ
ลักษณะของดิน เปนดินลึกถึงลึกมาก มีเนื้อดินเปนดินรวนเหนียวถึงดินเหนียวสีแดง ปฏิกิริยาดิน
เปนกรดเล็กนอยถึงปานกลางในดินชั้นบน และเปนกรดจัดในดินชั้นลาง ความอุดมสมบูรณอยูในระดับปาน
กลาง
กลุมชุดดินนี้มีศักยภาพเหมาะสมในการปลูกไมผล ไมยืนตน พืชไร และพืชผัก ถาความลาดเทของ
พื้นที่ไมเกิน 20 เปอรเซ็นต แตถามีความลาดเทเกิน 20 เปอรเซ็นตแตไมเกิน 35 เปอรเซ็นต ควรปลูกไมยืน
ตนและไมผลเมืองหนาวที่มีการไถพรวนนอย ทั้งนี้เพื่อปองกันการชะลางพังทลายของหนาดิน อยางไรก็ตาม
การใชประโยชนกลุมชุดดินที่ 30 ควรเปนเชิงอนุรักษหรือใชที่ดินแบบ “วนเกษตร” โดยปลูกพืชลมลุกเฉพาะ
บางบริเวณที่มีความลาดชันนอย ควบคูกับการปลูกไมยืนตนและเลี้ยงสัตว
ปญหาหลักในการใชประโยชนที่ดิน คือ การชะลางพังทลายของหนาดิน ซึ่งกอใหเกิดความเสื่อม
โทรมดานความอุดมสมบูรณของดิน และระบบนิเวศของพื้นที่สูงและพื้นที่ราบตอนลาง
การจัดการดินควรเนนดานการอนุรักษดินและน้ํา โดยเฉพาะพื้นที่ซึ่งมีความลาดเท ตั้งแต 5
เปอรเซ็นตขึ้นไป โดยใชทั้งวิธีกลและวิธีทางพืช เชน การไถพรวนตามแนวระดับขวางตามลาดเท การปลูก
พืชเปนแถบ สลับกับการปลูกพืชเปนแถวตามแนวระดับขวางความลาดเท การปลูกพืชคลุมดิน การทํา
ขั้นบันได สวนการปรับปรุงความอุดมสมบูรณของดิน ควรใชทั้งปุยเคมีและปุยอินทรียตามความจําเปน
สําหรับการจัดการดินเพื่อใหเหมาะสมในการปลูกพืชแตละชนิด ซึ่งไดอธิบายไวแลวในหัวขอที่ 9