Page 25 - ฐานข้อมูลแผนที่แหล่งน้ำประเทศไทย พ.ศ. 2546
P. 25
16
1.5 ภาคใต
1.5.1 แหลงน้ําที่มีขนาดตั้งแต 50 ไรขึ้นไป มีเนื้อที่ทั้งหมด 2,316,268 ไร
โดยเปนอางเก็บน้ํา 103 แหง เนื้อที่ 257,187 ไร มีความจุในการกักเก็บน้ํา 7,344 ลานลูกบาศกเมตร
แหลงน้ําขนาดใหญ เชน อางเก็บน้ําของเขื่อนรัชชประภาในจังหวัดสุราษฎรธานี และอางเก็บน้ําของ
เขื่อนบางลางในเขตจังหวัดยะลา พื้นที่แมน้ําและลําคลอง มีเนื้อที่ทั้งหมด 309,402 ไร ลําน้ําดาน
ตะวันออกไหลลงทะเลดานอาวไทยและทะเลจีนใต เชน คลองทาแซะ คลองสวี คลองหลังสวน
แมน้ําพุมดวง แมน้ําตาป แมน้ําปากพนัง แมน้ําปตตานี แมน้ําสายบุรี แมน้ําโกลก และคลองบางนรา
เปนตน พื้นที่ลําน้ําดานตะวันตกของภาคใต เชน แมน้ํากระบุรี แมน้ําตรัง และคลองละงู เปนตน
แหลงน้ําที่เปนหนอง บึง และทะเลสาบมีรวมทั้งหมด 45 แหง เนื้อที่ 1,032,305 ไร แหลงน้ําที่มี
ขนาดใหญ ๆ เชน ทะเลสาบสงขลาและทะเลนอยซึ่งอยูในจังหวัดสงขลาและจังหวัดพัทลุง มีพื้นน้ํา
ทั้งหมด 539,465 ไร หนองน้ําที่เรียกพรุตาง ๆ ที่มีน้ําขังตลอดป เชน พรุคางคาว พรุคันธุลีและ
พรุบานไมขาว เนื้อที่ 481 875 และ 252 ไร อยูในจังหวัดสงขลา สุราษฎรธานีและภูเก็ต ตาม
ลําดับ แหลงน้ําอื่น ๆ มีรวมทั้งหมด 976 ไร เนื้อที่ 717,374 ไร (รูปที่ 5 ตารางผนวกที่ 5)
1.5.2 แหลงน้ําที่มีเนื้อที่นอยกวา 50 ไร ประกอบดวยฝายและเขื่อนกั้นน้ํา
506 แหง อางเก็บน้ํา 121 แหง และแหลงน้ําอื่น ๆ ไดแก สระน้ํา หนองน้ํา บอน้ํา หรือแหลงน้ําที่
ยังไมไดจําแนก 627 แหง
2. ประมาณการพื้นที่แหลงน้ําที่ไมมีขอบเขตในแผนที่และพื้นที่น้ํากรอย
ประมาณการพื้นที่แหลงน้ําที่ไมมีขอบเขตในแผนที่และพื้นที่น้ํากรอย เปนการหาพื้นที่
แหลงน้ําจากวิธีการประเมิน โดยใชขอมูลที่มีอยูจากการจัดทําฐานขอมูลแผนที่แหลงน้ําของประเทศไทย
เพื่อใหทราบวา พื้นที่แหลงน้ําผิวดินของประเทศฯ ทั้งหมดมีเทาไร และเปนน้ํากรอยหรือน้ําเค็มเทาไร
ซึ่งเปนประโยชนในการวางแผนพัฒนาพื้นที่แหลงน้ําที่มีอยูแลวใหมีศักยภาพในการใชประโยชน
ไดสูงสุด เชน แหลงน้ําที่เปนแองน้ําธรรมชาติ คือ หนอง บึง และพื้นที่ลุมน้ําที่มีน้ําขังถามีการ
พัฒนาใหมีความจุในการกักเก็บน้ําไดมากขึ้น จะชวยในการแกปญหาน้ําทวมในฤดูฝนไดระดับหนึ่ง ใน
ชวงฤดูแลงยังสามารถนําน้ําจากแหลงน้ํานั้นมาใชประโยชนทางดานการเกษตรกรรม ดานอุปโภค
บริโภคและใชเปนที่เพาะเลี้ยงหรือจับสัตวน้ําได แหลงน้ําที่เปนลําน้ําตามธรรมชาติถาพัฒนาขุดลอก
ใหมีความลึกมากขึ้นจะชวยระบายน้ําไดดีขึ้นแกปญหาในพื้นที่น้ําทวมไดสวนหนึ่ง สําหรับพื้นที่น้ํากรอย
หรือน้ําเค็มจะเปนประโยชนในการเปนขอมูลสวนหนึ่ง ในการวางแผนพัฒนาการเพาะเลี้ยงชายฝงได

