Page 27 - สถานภาพและการจัดการดินเค็มในประเทศไทย
P. 27
ห้องสมุดกรมพัฒนาที่ดิน
ต่อการระเหยของน้ำ (precipitation to evapotranspiration ratio) น้อยกว่าหรือเท่ากับ 0.75 การสะสม
คราบเกลือบนผิวดินเป็นผลมาจากน้ำซึมเค็ม (saline seepage) ที่ไหลลงมาจากพื้นที่สูงกว่า และเคลื่อนที่จาก
บริเวณที่เปียกไปบริเวณที่แห้ง น้ำเค็มใต้ดินเคลื่อนที่มาสะสมใกล้ผิวดินและบนผิวดินด้วยแรงดึงน้ำในช่องว่างของ
ดินหรือการเคลื่อนขึ้นแคพิลลารี (capillary rise) ความเข้มข้นของเกลือจะค่อย ๆ เพิ่มขึ้นเมื่ออัตราการระเหย
เพิ่มขึ้น เมื่อน้ำที่ผิวดินระเหยไป เกลือจะตกตะกอน (precipitation) และ/หรือตกผลึก (crystallization) ซึ่งหาก
การสะสมเกลือบนผิวดินเกิดขึ้นอย่างต่อเนื่อง คราบเกลือจะหนาขึ้นเรื่อย ๆ มีลักษณะเป็นแผ่นปิดผิวหน้าดิน
ซึ่งลักษณะของผิวดินและอัตราการระเหยของน้ำมีผลต่อสัณฐานของคราบเกลือบนผิวดินและขนาดผลึกของ
เกลือ (Brady and Weil, 2008; Sheng et al., 2016) (ภาพที่ 2.3) พิชัย (2539) ศึกษาและแบ่งลักษณะ
การแพร่กระจายของคราบเกลือบนผิวดินและสภาพพื้นที่ในภาคตะวันออกเฉียงเหนือ เป็น 7 ระดับ และกำหนด
เกณฑ์การพิจารณาพื้นที่ ดังนี้
ภาพที่ 2.3 สภาพพื้นที่และลักษณะของคราบเกลือบนผิวดิน
สถานภาพและการจัดการดินเค็มในประเทศไทย 15
กรมพัฒนาที่ดิน
