Page 114 - ผลกระทบระยะยาวของการปลูกยางพาราต่อสมบัติดินและความหลากหลายทางชีวภาพในดิน Long Term Impact of Rubber Plantation on Soil Properties and Biodiversity
P. 114

ห้องสมุดกรมพัฒนาที่ดิน




                                                                                                        82
                                                                                                        80



                       6. ปริมาณเศษซากพืช


                                     จากการศึกษาชนิดและปริมาณของเศษซากพืชที่พบในแปลงวิจัย พบว่า พื้นที่ป่า (F)
                       มีปริมาณเศษซากพืชที่เป็นส่วนที่ย่อยสลายแล้ว (fragment) น้ำหนักเศษซากพืชรวม (total litter)

                       และมูลไส้เดือน (cast) มากที่สุด โดยมีน้ำหนักแห้งของเศษซากพืชแต่ละชนิดที่พบอยู่ที่ 108.10,

                       923.28 และ 626.37 กรัมต่อตารางเมตร ตามลำดับ ในขณะที่สัดส่วนเทียบเป็นเปอร์เซ็นต์ของ
                       ปริมาณเศษซากพืชที่เป็นส่วนที่ย่อยสลายแล้ว (fragment) ในแปลงปลูกยางพารารอบที่ 3 ช่วงอายุ

                       หลังเปิดกรีด (18-22 ปี) (R3o) มีปริมาณมากที่สุดเมื่อเปรียบเทียบกับเศษซากพืชชนิดอื่นโดยมี

                       สัดส่วนอยู่ที่ 15.29 เปอร์เซ็นต์ ในขณะที่ส่วนที่เป็นวัชพืช (fresh) ทั้งปริมาณและเปอร์เซ็นต์ของ
                       วัชพืชที่พบมีปริมาณมากที่สุดในแปลงปลูกยางพารารอบที่ 1 ช่วงอายุก่อนเปิดกรีด (3-6 ปี) (R1y)

                       ทั้งนี้ ไม่พบความแตกต่างทางสถิติของปริมาณและเปอร์เซ็นต์ของเศษซากพืชชนิดที่ยังไม่มีการย่อย

                       สลาย (entire) เศษซากพืชส่วนที่เป็นไม้ (wood) เศษซากพืชที่มีการย่อยสลายส่วนของเนื้อใบเหลือ
                       เพียงส่วนของเส้นใบ (skeleton) และเศษซากพืชที่มีการย่อยสลายและมีการอัดตัวรวมกันด้วย

                       กระบวนการทางชีวภาพ (compact) (ตารางที่ 19)
                                     เมื่อเปรียบเทียบชนิดของเศษซากพืชที่ร่วงหล่นในแต่ละรอบการปลูกของยางพารา

                       พบว่า มีเพียงปริมาณเศษซากพืชส่วนที่เป็นไม้ (wood) ในแปลงปลูกยางพารารอบที่ 2 (R2) ที่มีความ

                       แตกต่างทางสถิติกับแปลงปลูกยางพารารอบที่ 3 (R3) โดยมีค่ามากที่สุด คือ 147.38 กรัมต่อตาราง
                       เมตรแต่ไม่มีความแตกต่างทางสถิติกับปริมาณเศษซากพืชส่วนที่เป็นไม้ (wood) ในแปลงปลูก

                       ยางพารารอบที่ 1 (R1) ทั้งนี้ ไม่พบความแตกต่างทางสถิติของสัดส่วนเทียบเป็นเปอร์เซ็นต์ของเศษ
                       ซากพืชส่วนที่เป็นไม้ (wood) รวมทั้งปริมาณและเปอร์เซ็นต์ของเศษซากพืชอื่น (ตารางที่ 20)

                                     อย่างไรก็ตาม เมื่อพิจารณาถึงช่วงอายุของยางพาราในช่วงก่อนเปิดกรีด (3-6 ปี)

                       และหลังเปิดกรีด (18-22 ปี) พบว่า ไม่พบความแตกต่างทางสถิติของปริมาณเศษซากพืชรวมทั้งหมด
                       (total litter) รวมทั้งปริมาณและเปอร์เซ็นต์ของเศษซากพืชส่วนที่เป็นไม้ (wood) แต่พบว่า ปริมาณ

                       และเปอร์เซ็นต์ของวัชพืชและส่วนของพืชที่ยังคงเจริญเติบโตอยู่ (fresh) มีปริมาณสูงกว่าในยางพารา

                       ช่วงก่อนเปิดกรีด (3-6 ปี) ในขณะที่ปริมาณและเปอร์เซ็นต์ของเศษซากพืชที่ยังไม่มีการย่อยสลายหรือ
                       มีสัดส่วนที่ย่อยสลายแล้วน้อยกว่า 50 เปอร์เซ็นต์ของชิ้นส่วนเต็ม (entire) เศษซากพืชส่วนใบที่ย่อย

                       สลายแล้ว (fragment) เศษซากพืชที่มีการย่อยสลายส่วนของเนื้อใบเหลือเพียงส่วนของเส้นใบ
                       (skeleton) เศษซากพืชที่มีการย่อยสลายและมีการอัดตัวรวมกันด้วยกระบวนการทางชีวภาพ

                       (compact) และมูลของไส้เดือน (cast) จะพบมากกว่าในยางพาราช่วงอายุหลังเปิดกรีด (18-22 ปี)

                       (ตารางที่ 21)
   109   110   111   112   113   114   115   116   117   118   119