Page 125 - แผนบริหารจัดการป้องกันการชะล้างพังทลายของดินและฟื้นฟูพื้นที่เกษตรกรรมด้วยระบบอนุรักษ์ดินและน้ำ ลุ่มน้ำห้วยยาง อำเภอศรีเทพ และอำเภอวิเชียรบุรี จังหวัดเพชรบูรณ์
P. 125

ห้องสมุดกรมพัฒนาที่ดิน

                                                          82


                    2) ความรุนแรงของการชะล้างพังทลายของดินระดับปานกลาง

                       พื้นที่มีความรุนแรงของการชะล้างพังทลายของดินในระดับปานกลาง ซึ่งมีปริมาณการสูญเสียดิน

               2-5 ตันต่อไร่ต่อปี โดยครอบคลุมเนื้อที่ประมาณ 20,547 ไร่ หรือร้อยละ 13.69 ของเนื้อที่ลุ่มน้ า พบว่ามี
               การกระจายตัวอยู่บริเวณตอนกลางของลุ่มน้ าห้วยยาง สภาพพื้นที่ส่วนใหญ่มีลักษณะเป็นพื้นที่ลูกคลื่น

               ลอนชัน ส่วนใหญ่ใช้ประโยชน์ในการปลูกอ้อย มันส าปะหลัง เกษตรผสมผสาน และเป็นป่าผลัดใบรอ

               สภาพฟื้นฟู ซึ่งพื้นที่เกษตรกรรมควรมีการใช้ประโยชน์ที่ดินอย่างระมัดระวัง โดยการปลูกพืชตามแนว
               ระดับหรือขวางความลาดเท และควรมีการปรับปรุงบ ารุงดินอย่างต่อเนื่อง


                    3) ความรุนแรงของการชะล้างพังทลายของดินระดับรุนแรง

                       พื้นที่มีความรุนแรงของการชะล้างพังทลายของดินในระดับรุนแรง ซึ่งมีปริมาณการสูญเสียดิน

               มากกว่า 5 ตันต่อไร่ต่อปีขึ้นไป ครอบคลุมเนื้อที่ประมาณ 10,388 ไร่ หรือร้อยละ 6.92 ของเนื้อที่ลุ่มน้ า
               โดยพบกระจายตัวอยู่ในตอนกลางค่อนไปทางทิศตะวันออกของลุ่มน้ าห้วยยาง ส่วนใหญ่มีการใช้ที่ดินใน

               การปลูกมันส าปะหลัง ยางพารา อ้อย ข้าวโพด และป่าผลัดใบรอสภาพฟื้นฟู ซึ่งพื้นที่เกษตรกรรมควรน า
               มาตรการป้องกันการสูญเสียดินทั้งวิธีพืชและวิธีกลส าหรับป้องกันการสูญเสียดิน มีการปรับปรุงบ ารุงดิน

               อย่างต่อเนื่อง เพื่อการใช้ประโยชน์ที่ดินทางการเกษตรได้อย่างยั่งยืนตลอดไป

               ตารางที่ 3-19  ระดับความรุนแรงของการชะล้างพังทลายของดิน พื้นที่ลุ่มน้ าห้วยยาง อ าเภอศรีเทพ

                              และอ าเภอวิเชียรบุรี จังหวัดเพชรบูรณ์

                                                     ค่าการสูญเสียดิน                เนื้อที่
                       ระดับความรุนแรง
                                                       (ตัน/ไร่/ปี)             ไร่          ร้อยละ

                     น้อย                                 0-2                   119,181         79.39
                     ปานกลาง                              2-5                     20,547        13.69

                     รุนแรง                            มากกว่า 5                  10,388         6.92

                                        รวมเนื้อที่                             150,116        100.00


                    จากผลการศึกษา จะเห็นว่า พื้นที่ส่วนใหญ่มีความรุนแรงของการชะล้างพังทลายของดินในระดับ

               น้อย โดยมีปริมาณการสูญเสียดิน 0-2 ตันต่อไร่ต่อปี โดยครอบคลุมเนื้อที่คิดเป็นร้อยละ 79.39 ของเนื้อที่
               ลุ่มน้ า โดยพบการกระจายตัวอยู่ทั่วลุ่มน้ าห้วยยาง อ าเภอศรีเทพ และอ าเภอวิเชียรบุรี จังหวัดเพชรบูรณ์ ซึ่ง

               พื้นที่ดังกล่าวเป็นพื้นที่ที่มีความลาดชันอยู่ในช่วง 0-2 เปอร์เซ็นต์ มีลักษณะสภาพพื้นที่เป็นแบบราบเรียบ
               ถึงค่อนข้างราบเรียบ เมื่อพิจารณาประเภทการใช้ที่ดินเป็นป่าผลัดใบสมบูรณ์ และมีการใช้ประโยชน์ของ

               พื้นที่ในการปลูกข้าว อ้อย และยูคาลิปตัส ซึ่งหากมีปัญหาการชะล้างพังทลายควรได้รับการป้องกันเพื่อ

               ไม่ให้เกิดความเสียหายต่อการผลิตและผลผลิตของเกษตรกร อีกทั้งลดต้นทุนการผลิตที่สูญหายไปกับการ
               ชะล้างของผิวหน้าดินที่อาจเกิดขึ้นอย่างต่อเนื่อง นอกจากนี้ ในพื้นที่ที่มีสภาพภูมิประเทศแบบเนินเขาแบบ
   120   121   122   123   124   125   126   127   128   129   130