Page 28 - การศึกษาการใช้หญ้าแฝกร่วมกับคันดินที่มีผลต่อการเจริญเติบโตของยางพาราในเขตพัฒนาที่ดินลุ่มน้ำแหง อำเภอนาน้อย จังหวัดน่าน

ห้องสมุดกรมพัฒนาที่ดิน
19

ปริมาณอินทรียวัตถุในดิน (%)

4
3.5

3
2.5
2
1.5
1
0.5
0
2558 2559 2560
วิธีการที่1 2.79 2.92 3.25

ปริมาณอินทรียวัตถุในดิน วิธีการที่2 2.73 3.13 3.19
วิธีการที่3 3.04 3.29 3.44

วิธีการที่4 3.02 3.3 3.67
วิธีการที่5 3.03 3.32 3.71

ภาพที่ 5 ปริมาณอินทรียวัตถุในดิน

2.3 ฟอสฟอรัสที่เป็นประโยชน์ในดิน
จากผลการทดลองปี 2558 ฟอสฟอรัสที่เป็นประโยชน์ในดินมีค่าเฉลี่ยอยู่ระหว่าง 6.33-17.33

มิลลิกรัมต่อกิโลกรัมโดย วิธีการที่ 5 ใช้คันดินแบบ 5 เป็นมาตรการอนุรักษ์ดินและน้ า และมีการปลูกหญ้า
แฝกบนสันคันมีปริมาณ มีฟอสฟอรัสที่เป็นประโยชน์ในดินสูงที่สุดเท่ากับ 17.33 วิธีการที่ 4 ใช้คันดินแบบ
5 สลับกับแถบหญ้าแฝก เป็นมาตรการอนุรักษ์ดินและน้ ามีปริมาณฟอสฟอรัสที่เป็นประโยชน์ในดิน
รองลงมาเท่ากับ 14.33 วิธีการที่ 3 ใช้แถบหญ้าแฝกเป็นมาตรการอนุรักษ์ดินและน้ ามีปริมาณฟอสฟอรัสที่

เป็นประโยชน์ในดินเท่ากับ 11.33 วิธีการที่ 1 ไม่มีมาตรการอนุรักษ์ดินและน้ า มีฟอสฟอรัสที่เป็น
ประโยชน์ในดิน 8.71 และวิธีการที่ 2 คันดินแบบ 5 เป็นมาตรการอนุรักษ์ดินและน้ า ในพื้นที่ปลูกยางพารา
มีปริมาณฟอสฟอรัสที่เป็นประโยชน์ในดินน้อยที่สุด เท่ากับ 6.33 วิธีการที่ 1 ไม่มีมาตรการอนุรักษ์ดินและ
น้ า กับวิธีการที่ 3 ใช้แถบหญ้าแฝกเป็นมาตรการอนุรักษ์ดินและน้ ามีความแตกต่างทางสถิติอย่างมี

นัยส าคัญ จากการทดลองจะเห็นได้ว่าปริมาณฟอสฟอรัสที่เป็นประโยชน์ในดินทุกวิธีการมีการเปลี่ยนแปลง
ไปในทิศทางเดียวกันและสาเหตุที่ปริมาณฟอสฟอรัสที่เป็นประโยชน์ในดินทุกวิธีการมีค่าเพิ่มสูงขึ้น เป็นผล
มาจากปุ๋ยเคมีที่ตกค้าง จากการใส่ลงไปในแปลงยางพารา