Page 302 - เขตการใช้ที่ดินพืชเศรษฐกิจมะพร้าว
P. 302
ห้องสมุดกรมพัฒนาที่ดิน
ผก-5
ภาคผนวกที่ ก-4 แนวทางในการจัดการเพื่อเพิ่มผลผลิต
มะพร้าว (Coconut = โคโคนัท) มีชื่อวิทยาศาสตร์ว่า Cocos nucifera Linn. เป็นพืชที่มี
ความสําคัญทางเศรษฐกิจพืชหนึ่งของประเทศไทย เนื่องจากคนไทยรู้จักใช้เนื้อมะพร้าวในการบริโภค
เป็นอาหารทั้งคาวและหวานในชีวิตประจําวัน ซึ่งจากสํานักงานสถิติแห่งชาติได้เคยสํารวจพบว่า
ประชากรไทย 1 คน จะบริโภคเนื้อมะพร้าวประมาณปีละ 83 กิโลกรัม หรือประมาณ 18 ผล/คน/ปี
ซึ่งปัจจุบันประมาณ 55 ล้านคน จะใช้ผลมะพร้าวประมาณ 990 ล้านผล หรือประมาณ 65% ของ
ผลผลิตทั้งหมด ส่วนที่เหลือ ประมาณ 35% ของผลผลิตทั้งหมด หรือ 489 ล้านผล ใช้ในรูปของ
อุตสาหกรรมหรือส่งออกต่อไป ซึ่งสามารถแบ่งกลุ่มอุตสาหกรรมมะพร้าวใหญ่ๆ ได้ 2 กลุ่ม คือ
1. ผลิตภัณฑ์แปรรูปเพื่อการบริโภค เช่น อุตสาหกรรมมะพร้าวแห้ง อุตสาหกรรมนํ้ามัน
มะพร้าว อุตสาหกรรมกะทิเข้มข้น อุตสาหกรรมมะพร้าวขูดแห้ง และอุตสาหกรรมนํ้าตาลมะพร้าว
2. ผลิตภัณฑ์เพื่ออุตสาหกรรมและอุปโภค เช่น อุตสาหกรรมเส้นใยมะพร้าว อุตสาหกรรม
แท่งเพาะชํา อุตสาหกรรมเผาถ่านจากกะลามะพร้าว และอุตสาหกรรมแปรรูปมะพร้าว
ผลผลิตมะพร้าวแต่ละปีจะมีมูลค่าไม่ตํ่ากว่าปีละ 2,700 ล้านบาท คิดแล้วมูลค่ามหาศาล ซึ่งเรา
ไม่ควรที่จะละเลยและ ควรเร่งหาทางในการส่งเสริมและพัฒนามะพร้าวอีกต่อไป
มะพร้าวสามารถขึ้นได้ในทุกจังหวัดทั่วประเทศ แต่ขึ้นได้ดีในดินที่มีสภาพเป็นกลางหรือเป็น
กรดเล็กน้อยคือ (pH ระหว่าง 6-7 ) ลักษณะดินร่วน หรือร่วนปนทราย มีการระบายนํ้าดี มีฝนตก
กระจายสมํ่าเสมอแทบทุกเดือน อากาศอบอุ่น หรือค่อนข้างร้อน และมีแสงแดดมาก
ภาคที่มีการปลูกมะพร้าวมากและปลูกเป็นอาชีพ คือ ภาคใต้ ภาคตะวันออกและภาคตะวันตก
ภาคใต้ : จังหวัดสุราษฎร์ธานี ชุมพร นครศรีธรรมราช ฯลฯ
ภาคตะวันออก : จังหวัดชลบุรี ระยอง ฯลฯ
ภาคตะวันตก : จังหวัดประจวบคีรีขันธ์ สมุทรสงคราม ฯลฯ
พันธุ์มะพร้าว
มะพร้าวเป็นพืชผสมข้ามพันธุ์ แต่ละต้นจึงไม่เป็นพันธุ์แท้ อาศัยหลักทางการผสมพันธุ์ที่
เป็นไปโดยธรรมชาติ อาจแบ่งมะพร้าวออกเป็น 2 ประเภท คือ ประเภทต้นเตี้ยและประเภทต้นสูง
