Page 529 - รายงานการจัดการทรัพยากรดินเพื่อการปลูกพืชเศรษฐกิจหลักตามกลุ่มชุดดิน เล่มที่ 1 ดินบนพื้นที่ราบต่ำ
P. 529

515



                  แลงควรคลุมผิวดินดวยฟางขาวหรือเศษหญา  เพื่อลดการระเหยน้ําจากผิวดิน  ตอมาเมื่อซากพืชเหลานี้

                  สลายตัวจะกลายเปนอินทรียวัตถุในดินดวย

                          6.3  ปลูกพืชหมุนเวียนหรือพืชแซม  โดยปลูกพืชบํารุงดินหมุนเวียนกับการปลูกขาวหรือพืชหลัก

                  อยางอื่น  นอกจากนี้ยังสามารถปลูกพืชตระกูลถั่วแซมระหวางแถวพืชหลักดวย  วิธีนี้จะชวยปรับปรุงความ

                  อุดมสมบูรณของดินไดเปนอยางดี

                  7. ขอเสนอแนะ


                         จากการประเมินความเหมาะสมของดิน จะเห็นไดวากลุมชุดดินที่ 24 ไมเหมาะสมในการปลูกพืช
                  ทั่วไป เวนแตจะไดปรับปรุงความอุดมสมบูรณของดิน และสมบัติทางกายภาพ รวมทั้งพัฒนาแหลงน้ําเพื่อ

                  เสริมในการปลูกพืชทั้งฤดูฝนและฤดูแลง ถึงแมในปจจุบันมีผูใชกลุมชุดดินนี้ในการทํานา และปลูกพืชไรบาง

                  ชนิด เชน ออย มันสําปะหลังก็ตาม แตผลผลิตที่ไดอยูในเกณฑต่ํา สําหรับศักยภาพการใชประโยชนที่ดินที่

                  เหมาะสมควรจะเปนการใชเพื่อพัฒนาทุงหญา หรือปลูกหญาเลี้ยงสัตว ถาเปนบริเวณที่ราบต่ํา เชน ดินชุด

                  อุบลและทาอุเทนบางสวนจําเปนจะตองใชทํานา เพราะในฤดูฝนน้ําจะทวมขังและดินมีสภาพการะบายน้ํา
                  คอนขางเลว  สวนดินบริเวณที่ดอนโดยเฉพาะชุดดินบานบึง ควรใชในการปลูกพืชไร เชน ออย  และมัน

                  สําปะหลัง และพัฒนาเปนทุงหญา  ซึ่งเปนพืชที่สามารถขึ้นไดดีพอควรในดินกลุมนี้  แตเพื่อใหการใช

                  ประโยชนดินกลุมนี้มีประสิทธิภาพและไดผลตอบแทนคุมคา ควรจัดระบบการใชที่ดินแบบผสมผสาน ดังนี้

                          7.1  ปลูกหญาเลี้ยงสัตว  การใชประโยชน  ดินชุดบานบึงและทาอุเทนในที่ดอน อยางเหมาะสมกับ

                  ศักยภาพของดินคือ พัฒนาเปนทุงหญาเลี้ยงโค หรือกระบือ โดยปลูกหญาผสมถั่ว สําหรับถั่วที่ควรปลูกคือ

                  ถั่วฮามาตาหรือถั่วสไตโล นอกจากนี้อาจพัฒนาพื้นที่บางสวนสําหรับปลูกพืชไรและไมผลบางชนิด  แลวนํา

                  มูลสัตวมาใชเปนปุยบํารุงดินสําหรับพืชดังกลาวดวย

                          7.2 ปลูกพืชไร   เชน ออย  ถั่วลิสง ถั่วเขียว และมันสําปะหลัง ซึ่งขึ้นไดดีพอควรในกลุมชุดดินนี้

                  โดยเฉพาะชุดดินบานบึง แตตองบํารุงดินดวยปุยอินทรียและปุยเคมี


                          7.3 ปลูกขาว  เนื่องจากชุดดินอุบลซึ่งพบในที่ราบต่ํา  มีน้ําทวมขังในฤดูฝน จึงควรใชปลูกขาวพันธุ
                  เบา แลวใชปุยอินทรียรวมกับปุยเคมี ตามสูตร อัตรา และวิธีการใช ซึ่งกลาวไวในหัวขอที่ 9


                          7.4 ปลูกไมโตเร็ว  เชน ยูคาลิปตัส กระถินเทพา กระถินยักษ บริเวณที่ดอนซึ่งน้ําไมทวมขังในฤดูฝน
                  ชุดดินที่เหมาะสมในการปลูกไมโตเร็ว คือ ชุดดินบานบึงและชุดดินทาอุเทนบางสวน

                         ในการใชที่ดินเพื่อการเกษตรแบบผสมผสานดังกลาว จําเปนตองพัฒนาแหลงน้ําใหเพียงพอตอการ

                  ปลูก พืช เพราะกลุมชุดดินนี้มักขาดแคลนน้ํา เนื่องจากเนื้อดินเปนทรายจัดจึงอุมน้ําไดนอย ในฤดูแลงพืชจะ

                  ขาดน้ําอยางรุนแรง กอนเลือกพื้นที่สําหรับพัฒนาแหลงน้ําหรือขุดบอน้ําประจําไรนา ควรศึกษาสภาพพื้นที่

                  และลักษณะของเนื้อดินลางกอน  สําหรับลักษณะของพื้นที่ซึ่งควรเลือก คือ 1) พื้นที่ต่ําสุดของกลุมชุดดิน
   524   525   526   527   528   529   530   531   532   533   534