Page 376 - รายงานการจัดการทรัพยากรดินเพื่อการปลูกพืชเศรษฐกิจหลักตามกลุ่มชุดดิน เล่มที่ 1 ดินบนพื้นที่ราบต่ำ

362

6.5.2 ปลูกพืชปุยสดแลวไถกลบลง โดยปลูกพืชปุยสด เชน ปอเทือง โสน โสนอัฟริกัน และถั่วตางๆ

กอนการปลูกพืชหลัก 2-3 เดือน แลวไถกลบเมื่อพืชเริ่มออกดอก วิธีนี้จะชวยปรับปรุงสมบัติทางดาน
กายภาพ เคมีและความอุดมสมบูรณของดิน

6.5.3 ใชปุยเพื่อเพิ่มความอุดมสมบูรณของดิน ควรใชทั้งปุยอินทรีย และปุยเคมีควบคูกันไปในการ

ปลูกพืชไร ไมผลและพืชผัก สําหรับปุยอินทรีย เชน ปุยหมัก ปุยคอกและปุยพืชสดนั้น นอกจากจะ

ปลดปลอยธาตุอาหารภายหลังการสลายตัวในดินแลว ยังชวยปรับปรุงสมบัติทางกายภาพและทางเคมีของ
ดินดวย สวนปุยเคมีชวยเพิ่มธาตุอาหารที่ดินขาดแคลน ใหเพียงพอตอการเจริญเติบโตของพืช สําหรับสูตร

ปุย อัตราและวิธีการใชนั้นขึ้นอยูกับชนิดของพืชและระดับความอุดมสมบูรณของดิน ซึ่งกลาวไวในหัวขอที่ 9

7. ขอเสนอแนะ

กลุมชุดดินที่ 15 มีศักยภาพเหมาะสมสําหรับทํานาในชวงฤดูฝน เนื่องจากอยูในที่ราบต่ํา สภาพ

พื้นที่ราบเรียบถึงเกือบราบเรียบ การระบายน้ําคอนขางเลว และมีน้ําขังเหนือผิวดิน 3-5 เดือน ในฤดูแลงมี

ศักยภาพเหมาะสมในการปลูกพืชไร เชน ถั่วเหลือง ถั่วเขียว ถั่วลิสง ขาวโพดหวาน ยาสูบและพืชไรอายุสั้น
อีกหลายชนิด นอกจากพืชไรแลวยังเหมาะสมในการปลูกพืชผัก เชน กะหล่ําปลี ผักกาดขาว ผักกาดเขียว

แตงตางๆ หอม ฯลฯ แตดินในสภาพเดิมไมเหมาะสําหรับปลูกไมผล เนื่องจากการระบายน้ําคอนขางเลว

และในฤดูฝนมีน้ําแชขังที่ผิวดินเปนระยะเวลานาน ถาจะเปลี่ยนสภาพการใชที่ดินจากนาขาวเปนพื้นที่ปลูก

พืชไร ไมผลและพืชผักอยางถาวร หรือปลูกตลอดปนั้น จําเปนจะตองมีการพัฒนา 3 ดาน คือ 1) ทําคันรอบ
พื้นที่ เพื่อปองกันน้ําทวมขัง 2) ยกรองปลูกเพื่อเพิ่มการระบายน้ําของดิน และ 3) พัฒนาแหลงน้ําเสริม

เพื่อใหเพียงพอสําหรับการปลูกพืชในฤดูแลง อยางไรก็ตามการใชประโยชนกลุมชุดดินนี้จะมีประสิทธิภาพ

และเกิดประสิทธิผลสูงสุด เมื่อจัดระบบการใชที่ดินแบบ “ไรนาสวนผสม” โดยมีการแบงพื้นที่ออกเปนสวนๆ

ดังนี้

7.1 พื้นที่ปลูกขาว ควรเปนพื้นที่ราบต่ําสุดเนื่องจากในฤดูฝนน้ําจะขังเร็วกวาพื้นที่สวนอื่น และมัก

ไมขาดน้ําในการปลูกขาว ขอควรปฏิบัติเพื่อเพิ่มผลผลิตขาวแสดงไวในในหัวขอที่ 9 พื้นที่สวนนี้อาจปรับปรุง

เพื่อใชปลูกพืชไรอายุสั้น และพืชผักตางๆ กอนและหลังการปลูกขาวไดดวย รูปแบบการใชที่ดินดังกลาวนี้

เกษตรกรในจังหวัดเชียงใหม เชียงราย ลําพูน เพชรบูรณและอุตรดิตถ ไดปฏิบัติอยางกวางขวาง

7.2 พัฒนาเปนพื้นที่ปลูกพืชไรและพืชสวนตลอดป ควรใชพื้นที่คอนขางดอน ทําคันลอมรอบ

เพื่อปองกันน้ําทวม ปรับระดับพื้นที่ภายในแปลงใหสม่ําเสมอ และปรับปรุงการระบายน้ําของดินโดยการยก

รองปลูกและทํารองระบายน้ํารอบแปลง สําหรับวิธีจัดการดินเพื่อปลูกพืชไร พืชผักและไมผล ซึ่งกลาวไวใน
หัวขอที่ 8

7.3 พื้นที่พัฒนาแหลงน้ํา ควรอยูระหวางพื้นที่นาขาว พืชไร ไมผลและพืชผักตางๆ ไมลุมและดอน

3
จนเกินไป ขนาดของสระน้ําที่จะพัฒนาควรเปนขนาดแหลงน้ําประจําไรนา คือ มีความจุประมาณ 1,250 ม