Page 174 - รายงานการจัดการทรัพยากรดินเพื่อการปลูกพืชเศรษฐกิจหลักตามกลุ่มชุดดิน เล่มที่ 1 ดินบนพื้นที่ราบต่ำ

160

6.5 การจัดการดานความอุดมสมบูรณของดิน ถึงแมวากลุมชุดดินที่ 3 จะมีความอุดมสมบูรณ

ตามธรรมชาติปานกลางถึงสูงอยูแลวก็ตาม แตถามีการเพาะปลูกพืชติดตอกันโดยไมมีการปรับปรุงบํารุงดิน
อาจทําใหความอุดมสมบูรณของดินลดลงไปจําเปนตองมีการจัดการดังตอไปนี้

6.5.1 การปลูกพืชหมุนเวียนที่มีพืชตระกูลถั่วสอดแทรกอยูในระบบการปลูกพืชหลักจะชวยปรับปรุง

ความอุดมสมบูรณของดิน และเพิ่มผลผลิตของพืชหลักที่ปลูกอีกดวยการปลูกพืชหมุนเวียนที่มีพืชตระกูลถั่ว

แทรกอยู เชน ถั่วเหลือง-ขาว-ขาวโพด หรือพืชผัก-ขาว-ถั่วตางๆ เปนตน การไถกลบซากถั่วภายหลังการเก็บ
เกี่ยวจะชวยเพิ่มไนโตรเจนใหแกดิน นอกจากนี้อินทรียวัตถุที่เพิ่มขึ้นในดินยังชวยทําใหสภาพของดินรวนซุย

การระบายน้ําและถายเทอากาศดีขึ้น

6.5.2 การปลูกพืชปุยสดแลวไถกลบลงในดิน เปนอีกวิธีการหนึ่งที่ชวยปรับปรุงสมบัติทางกายภาพ

และความอุดมสมบูรณของดิน พืชปุยสดที่แนะนํา ไดแก ปอเทือง โสน โสนอัฟริกันและถั่วตางๆ โดยปลูกพืช
ปุยสดจนถึงระยะออกดอก แลวจึงไถกลบบํารุงดิน

6.5.3 การใชปุยเพื่อเพิ่มความอุดมสมบูรณของดิน เนื่องจากดินในกลุมชุดดินที่3 เปนดินเหนียว
และความอุดมสมบูรณตามธรรมชาติปานกลางในบางชุดดิน จึงจําเปนตองบํารุงดวยปุยสําหรับปุยอินทรีย

เชน ปุยหมัก ปุยคอก และปุยพืชสดจะชวยปรับปรุงสมบัติทางกายภาพใหดีขึ้น โดยใชปุยหมักหรือปุยคอก

อัตรา 1.5-2.0 ตัน/ไร สวนปุยเคมีนั้นจะชวยเพิ่มธาตุอาหารหลัก ธาตุรองและจุลธาตุใหแกดินตามชนิดของ

ปุยที่ใส สําหรับอัตราและสูตรปุยที่ควรใชนั้น ขึ้นอยูกับผลการวิเคราะหดินและชนิดพืชที่ปลูก ซึ่งไดกลาวไว

ในหัวขอที่ 9

7. ขอเสนอแนะ

เนื่องจากกลุมชุดดินที่ 3 อยูในพื้นที่ราบลุมเปนสวนใหญ ซึ่งเปนดินเหนียวจัด การระบายน้ําเลว

ในชวงฤดูฝนมีน้ําขังที่ผิวดินเปนระยะเวลา 4-5 เดือน จึงเหมาะสมในการทํานาในชวงฤดูฝนและปลูกพืชไร

และพืชผักบางชนิดไดในชวงฤดูแลง ในกรณีที่ตองการปลูกพืชไร ไมผลและพืชผักตลอดทั้งป จําเปนตองทํา

คันรอบพื้นที่เพื่อปองกันน้ําทวมในฤดูฝน และยกรองปลูกเพื่อชวยเพิ่มการระบายน้ําของดิน อยางไรก็ตาม

เพื่อใหการใชที่ดินกลุมนี้มีประสิทธิภาพและเกิดประสิทธิผลสูงสุดทั้งในดานการผลิตและรายไดของ
เกษตรกร ควรจัดระบบการใชที่ดิน “แบบไรนาสวนผสม” โดยมีการแบงการใชประโยชนที่ดินออกเปนสวนๆ

ดังนี้

7.1 พื้นที่เพื่อการทํานา ควรเปนบริเวณที่ราบลุมที่สุดของที่ดิน โดยจัดสรรเพื่อการทํานาประมาณ

40 เปอรเซ็นตของพื้นที่ การกําหนดเปนพื้นที่ทํานามาก เนื่องจากดินมีศักยภาพเหมาะสมกวาที่จะปลูกพืช

อยางอื่น การจัดการดินเพื่อเพิ่มผลผลิตขาวนั้นใหปฏิบัติตามขอแนะนําเรื่องปุยขาว นอกจากปลูกขาวแลว

พื้นที่สวนนี้สามารถใชประโยชนในการปลูกพืชไรอายุสั้นและพืชผักตางๆ ในชวงฤดูแลงไดอีกดวย เพราะดิน

ยังมีความชื้นที่จะปลูกได