Page 48 - การประเมินคุณภาพดินและสมรรถนะความอุดมสมบูรณ์เพื่อเพิ่มผลิตภาพและลดความเสื่อมโทรมของทรัพยากรดินพื้นที่ลุ่มน้ำภาคกลางของประเทศไทย
P. 48
ห้องสมุดกรมพัฒนาที่ดิน
บทที่ 5
ผลการดำเนินงาน
5.1 การสำรวจ ศึกษา และวิเคราะหสถานการณทรัพยากรดินและศักยภาพของดินและที่ดิน
การสำรวจ ศึกษา และวิเคราะหสถานการณทรัพยากรดินและการใชที่ดินทางการเกษตร จากลักษณะ
ภูมิสัณฐาน สภาพพื้นที่ และขอมูลทรัพยากรดิน ซึ่งมีผลตอการใชประโยชนที่ดินเพื่อการเกษตรและเพื่อการ
ชลประทาน ตลอดทั้งใชเปนขอมูลวิเคราะหถึงผลกระทบของทรัพยากรดินและการใชที่ดินตอสภาพแวดลอม
ซึ่งทรัพยากรดินบริเวณลุมน้ำภาคกลาง โดยเฉพาะบริเวณพื้นที่ราบหรือคอนขางราบจัดปนดินที่มีศักยภาพทาง
การเกษตรอยูในระดับปานกลางถึงสูง โดยสภาพปญหาหลักของพื้นที่ลุมน้ำ คือ ปญหาดานการขาดแคลนน้ำ
และภัยแลง ปญหาน้ำทวม ปญหาดินมีขอจำกัดทางการเกษตร ความอุดมสมบูรณต่ำ และปญหาดานการ
ชะลางพังทลายของดิน
ลักษณะภูมิทัศนที่สำคัญของพื้นที่ลุมน้ำภาคกลาง ประกอบดวย 1) ภูเขา มีลักษณะตั้งแตเปน
ลูกคลื่นลอนลาด (undulating) ลูกคลื่นลอนชัน (rolling) เนินเขา (hilly) สูงชัน (steep) มีความลาดชัน
มากกวา 35% โดยสวนใหญเปนปาตามสภาพธรรมชาติเปนแหลงตนน้ำลำธาร 2) ที่ลาดเชิงเขา อยูตอเนื่องลง
มาจากบริเวณที่เปนภูเขา มีลักษณะพื้นที่เปนลูกคลื่นลอนลาดเล็กนอย (gently undulating) ลูกคลื่นลอนลาด
ลูกคลื่นลอนชัน และเนินเขามีความลาดชัน 2-35% พื้นที่สวนใหญเปนที่อยูอาศัยและพื้นที่การเกษตร เชน
ปลูกพืชไร ไมผล รวมทั้งกิจกรรมดานปศุสัตว 3) ที่ราบระหวางเขา ประกอบดวย บริเวณที่ราบขอบลำน้ำหรือ
รองน้ำ หรือบริเวณที่เปนสวนต่ำของรองเขา มีลักษณะเปนพื้นที่คอนขางราบเรียบถึงลูกคลื่นลอนลาดเล็กนอย
มีความลาดชัน 0-5 % พื้นที่สวนใหญเปนพื้นที่ตามธรรมชาติ มีบางบริเวณถูกเปดพื้นที่เพื่อปลูกพืชไรอายุสั้น
หรือไมผล 4) ที่ราบ ประกอบดวยภูมิสัณฐานที่สำคัญ คือ บริเวณที่เปนตะพักลำน้ำระดับตางๆ (terrace)
เนินตะกอนน้ำพารูปพัด (alluvial fan) และที่ราบตะกอนน้ำพา (alluvial plain) ที่ประกอบดวย สวนที่เปน
สันดินริมน้ำ (levee) สวนต่ำของสันดินริมน้ำ (lower part of levee) ที่ราบน้ำทวมถึง (flood plain) และ
แองต่ำ (basin) มีลักษณะพื้นที่ตั้งแตคอนขางราบเรียบถึงลูกคลื่นลอนลาด มีความลาดชัน 0-12 %
การวิเคราะหขอมูลทรัพยากรดิน จากแผนที่ดินระดับชุดดินมาตราสวน 1:25,000 ในพื้นที่ลุมน้ำ
ภาคกลาง ตามรูปแบบการกระจายตัวของทรัพยากรดิน จากลักษณะภูมิสัณฐานและวัตถุตนกำเนิดดิน ซึ่งเปน
พื้นที่ตัวแทนที่สำคัญตางๆ ของลุมน้ำภาคกลาง ไดแก (1) ดินที่เกิดจากตะกอนน้ำพาบริเวณที่ราบน้ำทะเล
ทวมถึง (2) ดินที่เกิดจากตะกอนน้ำพาบริเวณที่ราบน้ำทะเลเคยทวมถึง (3) ดินที่เกิดจากตะกอนน้ำพาบริเวณที่
ราบ (4) ดินที่เกิดจากตะกอนน้ำพาบริเวณสันดินริมน้ำและที่ราบลุมหลังสันดิน (5) ดินที่เกิดจากตะกอนน้ำพา
บริเวณที่ราบที่ไดรับอิทธิพลจากหินปูน (6) ดินที่เกิดจากตะกอนน้ำพาบริเวณแองต่ำ (7) ดินที่เกิดจากตะกอน
น้ำพาบริเวณตะพักลำน้ำระดับต่ำ (8) ดินที่เกิดจากตะกอนน้ำพาบริเวณตะพักลำน้ำระดับกลางและระดับสูง
(9) ดินที่เกิดจากตะกอนน้ำพาบริเวณเนินตะกอนน้ำพารูปพัด (10) ดินที่เกิดจากตะกอนน้ำพาบริเวณตะพักปูน
มารล (11) ดินที่เกิดจากกลุมหินภูเขาไฟ (12) ดินที่เกิดจากหินแกรนิต (13) ดินที่เกิดจากหินปูน (14) ดินที่เกิด
จากกลุมหินดินดาน (15) ดินที่เกิดจากกลุมหินทราย และ (16) ดินที่เกิดจากกลุมหินทรายแปง จากนั้นทำการ
สำรวจศึกษาคุณสมบัติของดินตามชุดดินตัวแทนในแตละรูปแบบการกระจายตัวของทรัพยากรดินและการใช
ที่ดิน (ขาว พืชไร พืชสวน ไมผล ไมยืนตน และปาไม) โดยขุดหลุมหนาตัดดินขนาดเล็ก (mini-pit)
เก็บขอมูลสภาพแวดลอม และเก็บตัวอยางดินเพื่อนำไปวิเคราะหสมบัติดินในหองปฎิบัติการ วิเคราะหขอมูล
และประเมินคุณภาพของดินเพื่อการเกษตร นำไปสูการใชทรัพยากรดินและที่ดินอยางยั่งยืน

