Page 147 - เขตการใช้ที่ดินพืชเศรษฐกิจมะพร้าว

ห้องสมุดกรมพัฒนาที่ดิน
3-52

3.1.3 การจัดชั้นความเหมาะสมของที่ดิน

จากหลักการของ FAO Framework ได้จําแนกอันดับความเหมาะสมของที่ดิน

เป็น 2 อันดับ (Order) 4 ชั้น (Class) โดยแสดงรายละเอียดได้ดังนี้

1. อันดับ ประกอบด้วย
1) อันดับที่เหมาะสม (Order S ; Suitability)

2) อันดับที่ไม่เหมาะสม (Order N ; Not suitability)

2. ชั้น ประกอบด้วย

S1 : ชั้นที่มีความเหมาะสมสูง (Highly suitable)
S2 : ชั้นที่มีความเหมาะสมปานกลาง (Moderately suitable)

S3 : ชั้นที่มีความเหมาะสมเล็กน้อย (Marginally suitable)

N : ชั้นที่ไม่มีความเหมาะสม (Not suitable)
3. ชั้นย่อยเป็นชั้นที่แสดงอิทธิพลของการเจริญเติบโตของพืช ประกอบด้วย

1) ความชุ่มชื้นที่เป็นประโยชน์ต่อพืช (Moisture availability : m)
2) ความเป็นประโยชน์ของออกซิเจนต่อรากพืช (Oxygen availability : o)

3) ความเป็นประโยชน์ของธาตุอาหาร (Nutrient availability : s)
4) ความจุในการดูดยึดธาตุอาหาร (Nutrient retention capacity : n)

5) สภาวะการหยั่งลึกของราก (Rooting conditions : r)
6) ความเสียหายจากการกัดกร่อน (Erosion hazard : e)

7) ศักยภาพการใช้เครื่องจักร (Potential for mechanization : w)
8) การมีเกลือมากเกินไป (Excess of salts : x)

9) ความเสียหายจากนํ้าท่วม (Flood hazard : f)

วิธีการประเมินคุณภาพที่ดินหรือประเมินความเหมาะสมของที่ดินสําหรับมะพร้าวนั้น

ใช้วิธีการจับคู่เพื่อประเมินความเหมาะสมระหว่างความต้องการของประเภทการใช้ที่ดินกับคุณภาพ

ที่ดินโดยพิจารณาว่า มะพร้าวมีความต้องการคุณภาพที่ดินเหมาะสมอยู่ในระดับใด ตามชนิดของหน่วย
ที่ดินที่พบในพื้นที่ สําหรับหน่วยที่ดินผสมจะทําการประเมินคุณภาพที่ดินโดยประเมินจากคุณลักษณะ

ที่ดินที่มีข้อจํากัดรุนแรงที่สุดที่มีอิทธิพลต่อการเจริญเติบโตของพืช

จากตารางสมบัติหน่วยที่ดิน (ตารางที่ 3-2) เมื่อนํามาประเมินความเหมาะสมของที่ดินสําหรับปลูก
มะพร้าวแล้วพบว่า ประเทศไทยมีพื้นที่มีความเหมาะสมในการปลูกมะพร้าวรวมทั้งหมด 87,400,852ไร่

หรือร้อยละ 27.53 ของเนื้อที่ทั้งประเทศ ซึ่งได้แสดงเป็นแผนที่ความเหมาะสมทางกายภาพของที่ดิน

เขตการใช้ที่ดินพืชเศรษฐกิจมะพร้าว กองนโยบายและแผนการใช้ที่ดิน