การใช้วัสดุปรับปรุงบำรุงดิน เพื่อปลูกมะเขือเทศในดินเค็มจัดในระบบ Polder

ไพรัช พงษ์วิเชียร, สมศรี อรุณินท์ และ ชัยนาม ดิสถาพร

บทคัดย่อ

การศึกษาการใช้วัสดุปรับปรุงดินเพื่อปลูกมะเขือเทศในพื้นที่ดินเค็มจัด ได้ทำการทดลองที่บ้านบ่อแก อ.พระยืน จ.ขอนแก่น ระหว่างปี 2539-2541 พื้นที่ดังกล่าวเป็นพื้นที่ดินเค็มจัดมีค่าการนำไฟฟ้า 36.06 dS/m และเป็นดินที่มีความอุดมสมบูรณ์ต่ำ ได้มีการนำเอาวิธีการทางวิศวกรรมมาปรับปรุงพื้นที่โดยทำเป็นระบบ Polder เพื่อควบคุมระดับน้ำใต้ดิน ก่อนที่จะทำการทดลองปลูกมะเขือเทศ

ทำการทดลองโดยวางแผนการทดลองแบบ split plot ทำ 3 ซ้ำ ปัจจัยหลักคือการคลุมดินด้วยแกลบ ได้แก่ การคลุมดิน และไม่คลุมดิน ปัจจัยรองคือ วัสดุปรับปรุงดิน ได้แก่ แปลงควบคุม, แอมโมเนียมลอเร็ธซัลเฟต (ALS), โสนอัฟริกัน, ปุ๋ยคอก, ALS+โสนอัฟริกัน และ ALS +ปุ๋ยคอก ทำการเก็บข้อมูลเปอร์เซ็นต์การรอดตาย การเจริญเติบโต ผลผลิต และองค์ประกอบผลผลิตมะเขือเทศ และการเปลี่ยนแปลงคุณสมบัติของดิน จากผลการทดลองพบว่า มะเขือเทศสามารถเจริญเติบโตได้ในพื้นที่ดินเค็มจัด เมื่อมีการจัดการที่ดี โดยเฉพาะอย่างยิ่งการคลุมดิน ส่งผลให้มะเขือเทศมีเปอร์เซ็นต์การรอดตาย การเจริญเติบโต และให้ผลผลิตสูงกว่าการไม่คลุมดินอย่างมีนัยสำคัญ คือให้ผลผลิตเฉลี่ย 718.13 และ 56.51 กก./ไร่ ตามลำดับ การใช้ ALS + โสนอัฟริกัน ให้ผลผลิตสูงสุด คือ 918.95 กก./ไร่ ซึ่งมากกว่าแปลงควบคุมและการใช้ ALS + ปุ๋ยคอกอย่างมีนัยสำคัญ

โดยทั่วไป ค่าการนำไฟฟ้าของดินหลังการทดลองลดลงจาก 36.06 dS/m เป็น 30.7 และ 29.7 dS/m เมื่อไม่มีการคลุมดิน และคลุมดินตามตำรับ ดินมีปริมาณอินทรียวัตถุและฟอสฟอรัสที่เป็นประโยชน์เพิ่มมากขึ้น ในขณะที่ปริมาณไนโตรเจนทั้งหมดเพิ่มขึ้นเล็กน้อย

คำสำคัญ: วัสดุปรับปรุงดิน, มะเขือเทศ, ดินเค็มจัด

เรื่องเต็ม